Stowarzyszenie Naukowo-Techniczne
Inżynierów i Techników
Przemysłu Naftowego i Gazowniczego

 
Gdzie jesteś: Strona główna » Członkowie » Honorowi

Honorowi

Urodził  się w 1883 r.
inż. absolwent Politechniki Lwowskiej.
Był Wiceprezydentem Borysławia do 1939 r.

Działalność zawodowa:brak informacji

Działalność stowarzyszeniowa w latach:
członek   założyciel SITPNaft.,
1946 – 1955.członek  Zarządu Głównego,
1950 - 1955 sekretarz generalny  SITPNaft
Zmarł w 1955 r.

To__wi__ski_KonstantyCHto__wi__ski1

Konstanty Tołwiński urodził się 24 grudnia 1876 r. w Krepkowie na Wileńszczyźnie. Po ukończeniu szkoły powiatowej w Siewierzu przeniósł się w  1893 r. do Warszawy, gdzie uczęszczał do dwuletniej rzemieślniczej szkoły im. Kühna. Po ukończeniu tej szkoły w 1894 r. przeniósł się do Zagłębia Dąbrowskiego, gdzie odbył praktykę na kopalni węgla Mortimer, by następnie wstąpić do szkoły dla sztygarów w Dąbrowie Górniczej. Po ukończeniu tej szkoły w latach: 1895-1899 wziął udział w wyprawie górniczej na Kaukaz, w czasie której zetknął się po raz pierwszy z zagadnieniem gór fałdowych i praktyką górniczo-geologiczną. Fakt ten wpłynął decydująco na dalszy kierunek jego życia i studiów. W roku 1899 wpadł w ręce ochrany carskiej za udział w robotniczym ruchu rewolucyjnym Zagłębia, przebył dwa lata w więzieniu w Kaliszu, Piotrkowie i Warszawie, a dalsze trzy lata na wygnaniu w Archangielsku.
W latach 1904-1910 studiował geologię na Uniwersytecie w Zurychu i tamże doktoryzował się w 1910 roku. W latach 1911-1912 pracował na Sumatrze w przedsiębiorstwie holenderskim, rozpoczynając w ten sposób karierę geologa naftowego. Stan zdrowia nie pozwolił mu jednak na dłuższy pobyt w Indiach, w roku 1912 wraca do Europy, odbywa podróż po Skandynawii, Francji i Anglii, po czym rozpoczyna pracę w szwajcarskiej służbie geologicznej. W roku 1914 powraca do kraju, od 1916 r. rozpoczyna pracę w Borysławiu, a w 1919 r. obejmuje kierownictwo Stacji Geologicznej. Z bardzo skromnych początków pod jego ręką Stacja rozwija się w Karpacki Instytut Geologiczno-Naftowy z własną siedzibą w nowoczesnym gmachu i poważnym personelem naukowym. W latach 1930-1939 był również kierownikiem Wydziału Naftowo-Solnego Państwowego Instytutu Geologicznego w Warszawie.
Przedmiotem pierwszych studiów geologicznych K. Tołwińskiego było wyjaśnienie budowy całego łańcucha polskich Karpat Wschodnich. Temat ten leżał w centrum jego zainteresowań do 1939 r., a owocem tych studiów było wydanie w 1925 r. i 1939 r., w skali 1: 200 000 dwu map geologicznych tego obszaru, które na długie lata stały się drogowskazem dla wszystkich prac naukowych i poszukiwawczych w tym rejonie. Drugą, wielką dziedziną jego prac były zagadnienia strukturalne i fizyko-chemiczne polskich złóż naftowych i gazowych.
Konstanty Tołwiński opracował monumentalne dzieło „Kopalnie nafty i gazów ziemnych
w Polsce”. Tom 2. Borysław, wydane w latach 1934-1937, oraz wspaniały „Nowy atlas geologiczny Borysławia”, wydany w latach 1929-1930. Każdy, kto pracuje nad geologią tego regionu, przez długie jeszcze lata będzie korzystał z opracowań Konstantego Tołwińskiego.
Osobną kartę w historii geologii i odkryć złóż gazowych zapisał K. Tołwiński jako doradca przedsiębiorstwa "Polmin", które za jego wskazówkami dokonało odkrycia bardzo poważnego złoża w Oparach i Roztokach. Wynik tych prac zawarł on w studium pt. "Problemat rezerw gazu ziemnego w Polsce". Tragiczne wydarzenia w 1939 r. zahamowują tylko na krótko jego energię. Już w 1940 r. z jego inicjatywy grono geologów przygotowało nowe monografie pól naftowych Karpat Wschodnich.
W okresie niemieckiej okupacji Borysławia usuwa się w cień przenosząc się w 1943 r. do Zakopanego. Po wojnie wrócił do geologii naftowej jako stały doradca geologiczny Centralnego Zarządu Przemysłu Naftowego oraz Zarządu Przedsiębiorstw Geologicznych i Przedsiębiorstwa Poszukiwania Naftowe, gdzie pracował do śmierci. Ostatnią pracą K. Tołwińskiego, której korektę przeprowadzał w czasie choroby jest referat pt. "Zagadnienia naftowe w Polsce na tle naftonośnych regionów europejskich". Praca ta zawiera wiele głębokich obserwacji i analogii złożowych w Polsce i Europie. W latach 1958-1960 był również przewodniczącym Rady Naukowej Instytutu Naftowego. W 1958 r. Centralna Komisja Kwalifikacyjna dla pracowników nauki przyznała mu tytuł profesora zwyczajnego.
W dowód uznania jego pionierskiej pracy w budowie polskiej geologii naftowej i wybitnej twórczości naukowej K. Tołwiński został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi i Kawalerskim Krzyżem Orderu Odrodzenia Polski. Ponadto w dniu 40-letniego jubileuszu Instytutu Geologicznego w 1960 r. otrzymał Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski. W 1952 r. nadano mu Nagrodę Państwową II stopnia za wybitne osiągnięcia w zakresie odkryć złóż ropy naftowej i gazu ziemnego. W uznaniu jego działalności naukowej został powołany w 1938 r. na członka korespondenta Polskiej Akademii Umiejętności. W 1957 r. został powołany na członka honorowego Polskiego Towarzystwa Geologicznego.
Zmarł 16 maja 1961 roku, został pochowany na cmentarzu na Salwatorze w Krakowie.

CH___aszcz_Tadeusz

Urodził się w 1882 r. w Warszawie.
Absolwent Szkoły Politechnicznej we Lwowie Wydziału Budowy Maszyn.

Działalność zawodowa w latach:
Po studiach pełnił funkcję kierownika licznych kopalń Naftowych.
1923 – 1926 dyrektor techniczny Galicyjskiego Karpackiego Towarzystwa Naftowego w Borysławiu.
1926 -1939  Dyrektor w przedsiębiorstwach  „Limanowa” i „Galicja.
Po wojnie pracował  w przedsiębiorstwach Wiercenia Poszukiwawcze, Geofizyka oraz w Centralnym Zarządzie Przemysłu Naftowego w Krakowie.
Zmarł 15.10.1962 r. w Krakowie.

CH_Rachwa_S

Urodził się 31.03.1887 r. w Janczynie  woj. lwowskie. 
inż. chemik dr nauk technicznych, absolwent Wydziału Chemicznego Szkoły Politechnicznej we Lwowie.

Działalność zawodowa w latach :

  • 1921 – 1928  Państwowa Fabryka Olejów Mineralnych „Polmin”,
  • 1928 - 1939   Koncern  Naftowy  Małopolska,
  • 1940 - 1942  Firmie  Beskiden - Erdöl  w Libuszy oraz Oddział Techniczny Rafinerii Nafty w Jaśle,
  • 1942 - 1944  Koncern Karpaten Ȍl  w Drohobyczu.
  • 1944 - 1952  Państwowy  Urząd  Naftowy  w Krośnie.
  • 1952 - 1956  Dział  Kontroli Technicznej  i Transportu Rafineriiw Krośnie - Centralnego Zarządu Przemysłu Naftowego w Krakowie
  • 1956 - 1967 Zarząd  Kopalnictwa Naftowego

Działalność stowarzyszeniowa latach :

  • 1950 - 1952 członek  Zarządu Głównego SITPNaft.
  • 1959 – 1971 redaktor działowy czasopisma „Wiadomości Naftowe”.

Zmarł 10.10.1971 r. w Krośnie.

CH_suknarowski_Stefan

Urodził się 13.07.1892 r. w Górach Marii na Morawach.     
Prof. dr absolwent Wydziału Filozoficznego Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Działalność zawodowa w latach :

  • 1914 - 1919 r. asystent w Katedrze Chemii Organicznej Uniwersytetu Jagiellońskiego,
  • 1919 - 1922 r. kierownik laboratorium w Rafinerii Nafty w Gliniku Mariampolskim.
  • 1922 – 1939 r. Rafineria Nafty w Jedliczu.
  • Dyrektor Rafinerii Nafty w Jedliczu.
  • 1945 r. Dyrektor wydziału rafineryjnego w Zjednoczeniu Przemysłu  Naftowego przy Centralnym Urzędzie Paliw Płynnych w Krakowie.
  • 1948 r. Dyrektor Naczelnego Zjednoczonych Rafinerii Nafty w Krakowie.
  • 1.12.1952 r.I z - ca Dyrektora ds. naukowo - technicznych Instytutu Naftowego w Krakowie.
  • 1950 -1953 dziekan Wieczorowej Szkoły Inżynierskiej w Krakowie.

Działalność stowarzyszeniowa:

  • 1950 - 1953 przewodniczący Zarządu Głównego SITPNaft.

Zmarł 30.07.1965 r.w Krakowie.

CH___achoci__ski

Urodził się 01.04.1884 r. w Jabłonicy.
dr, absolwent Wydziału Chemii na Uniwersytecie Jagiellońskim.

Działalność zawodowa w latach:

  • 1911 -1914 oraz 1924-1939  Rafineria Nafty w Drohobyczu,
  • po I wojnie światowej pracownik Rafinerii Nafty w Gliniku Mariampolskim,
  • podczas II wojny światowej pracownik Rafinerii Nafty w Trzebini,
  • 1945 - 1946 Zakład Chemiczny w Oświęcimiu, w Blachownii Kędzierzynie,
  • 1947 - 1949 Wytwórnia Farmaceutyczna Wyrobów Chemicznych,
  • 1950 Centralny Zarząd Przemysłu Naftowego w Krakowie (do czasu  przejścia na emeryturę).

Działalność zawodowa w latach:

  • 1961 - 1966 przewodniczący Sekcji Seniorów w SITPNaft.
  • współinicjator budowy Domu Seniora Naftowca w Krakowie.

Zmarł 12.09.1976 r. w Krakowie.

CH_Paw__owski_Jan

Urodził się 13.05.1891 r. we Lwowie.
dr praw absolwent Wydziału Prawa i Umiejętności Politechnicznych na Uniwersytecie Lwowskim oraz Szkoły Handlowej dla abiturientów Wydziału Prawa Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie.

Działalność zawodowa w latach :

  • 1919 – 1925 pracownik kopalń  naftowych w Borysławiu.
  • 1926 – 1944 pracownik kopalń Naftowych na Podkarpaciu.
  • 1947 – 1956 pracownik Poszukiwań  Naftowych w Krakowie.
  • zatrudniony  w Centralnym Zarządzie Przemysłu Naftowego oraz w Biurze Projektów Przemysłu Naftowego.


Działalność stowarzyszeniowa w latach:

  • 1951 - 1957, 1969 – 1972  przewodniczący Głównej Komisji Rewizyjnej,
  • Inicjator budowy Domu Seniora Naftowca

Zmarł 26 08.1977 r. w Krakowie.

CH_Kiejstut___emajtis

Urodził się 8.03.1906 r. w Piotrkowie .
inż. metalurg absolwent AGH,

Działalność zawodowa w latach:

  • 1949 - 1959 Minister Hutnictwa i Przemysłu Ciężkiego.
  • 1952 - 1956 Poseł na Sejm.
  • 1959 - 1962 z – ca Przewodniczącego Komisji Planowania przy Radzie Ministrów.               
  • 1961 r. prof. nadzw. w Katedrze Metalurgii Stali  AGH.
  • 1966 – 1969 rektor AGH.
  • 1969 - 1972 Kierownik Zakładu Stalownictwa AGH.
  • 1971r, prof. zwyczajny.

Zmarł 23.XI.1973 r. w Warszawie.

Urodził się 30.VII.1905 w Noworylsku.
mgr inż. mechanik absolwent Politechniki Lwowskiej,

Działalność zawodowa w latach :  
1948 - 1949 wicedyrektor Departamentu Inwestycji Ministerstwa Przemysłu i Handlu.
1949 r. Dyrektor Departamentu Nafty i Gazu w Ministerstwie Górnictwa i Energetyki.
Zmarł 2.10.1968 r. w Warszawie.

CH_Rumi__ski_Boles__aw_3

Urodził się 16.04.1907 r. w Brzeźnie.
mgr inż.chemik absolwent Politechniki Warszawskiej,

Działalność zawodowa w latach:
1946 - 1947 wiceminister w Ministerstwie Przemysłu i Handlu, dyrektor naczelny Zakładów Chemicznych  w Dworach k/Oświęcimia.
1951 – 1957 Minister Przemysłu Chemicznego.
współzałożyciel Naczelnej Organizacji Technicznej.
Zmarł 26.10. 1971
Urodził się 4.03.1909 r.w Zakopanem.
prof.dr hab.inż.absolwent Wydziału Inżynierii Lądowej i Wodnej Politechniki Lwowskiej, prof. Politechniki Wrocławskiej, wykładowca  AGH

Działalność zawodowa w latach :
1934 r. asystent na Politechnice Lwowskiej.
1936 - 1939 kierownik Samborskiego Zarządu Drogowego.
1939 r. kierownik Powiatowego Zarządu Drogowego we Lwowie.
1949 - 1955 r.Dyrektor Centrali Maszyn Drogowych.
1958 - 1965 dziekan Wydziału Budownictwa Lądowego.
1965 - 1968 Rektor Politechniki Krakowskiej.
Zmarł 20.03.1968 r.
Urodził się 26.11.1908 r. w Rzeszowie.
mgr inż. mechanik., absolwent Politechniki Lwowskiej,    

Działalność zawodowa w latach :
Dyrektor ds. inwestycji w Zakładach Chemicznych w Oświęcimiu .
W latach 1951 - wiceminister w Ministerstwie Przemysłu Chemicznego, odpowiedzialny za pion inwestycyjny.
Angażował się w wiele poważnych przedsięwzięć np. w budowę instalacji amoniaku  w Tarnowie, wytwórnię kaprolaktamu, wytwórnię kauczuków syntetycznych  w Oświęcimiu, budowę Zakładów Azotowych                   w Puławach, budowę rafinerii nafty w Płocku.
Był jedną z wybijających się postaci, związanych z odbudową i rozbudową polskiego przemysłu chemicznego.
Zmarł 09.05.1995 roku

CH_Franciszek_Wszo__ek_1a

Urodził się 6.04.1923 r. w Gorlicach.
mgr inż. absolwent AGH,

Działalność zawodowa w latach:
1945 - 1964 r. kopalnie górnictwa węglowego,
1959 – 1964 r. naczelny Dyrektor Dąbrowskiego Zjednoczenia Przemysłu Węglowego w Sosnowcu.
1964 - 1970 r. wiceminister Górnictwa i Energetyki.
1970 – 1972 r. Dyrektor Kopalni Piast w Tychach.
1972 - 1976 r. kierował polskimi budowami górniczymi w NRD.
1976 - 1981 r. dyrektor Zespołu Wielkich Budów Górniczych  w Nigerii.

CH_Regu__a_Tadeusz

Urodził się 26.10.1896r. w Kozach pow. Bielsko - Biała.
inż. górniczy  absolwent Akademii  Górniczej w Przybramie.

Działalność zawodowa w latach :
1920 – 1945 pracował w kilku  kopalniach Naftowych w krośnieńskim i w Borysławiu.
1954 - 1955 r. inż. specjalista w Biurze Projektów Rafinerii Nafty.
1955 – 1965 Wyższy Urząd Górniczy w Krakowie.

Działalność stowarzyszeniowa latach:
Był członkiem i założycielem SITPNaft.
1947-1963 członek Zarządu Głównego
1958  - 1960 oraz  1963  - 1966 przewodniczący Zarządu Głównego SITPNaft.
Zmarł 01.04.1973 r.w Krakowie.

CH_Henryk_G__rka_3

Urodził się 01.04.1898 r. we wsi Tropie gm. Strzyżów nad Wisłokiem.
Mgr inż. górnik – absolwent Akademii Górniczo Hutniczej im. S. Staszica w Krakowie

Działalność zawodowa w latach:
1926 - 1939  Karpacki Instytut Geologiczno - Naftowy w Borysławiu.
1939 - 1941 r. Karpatski Nauczno - Issledowatielskim Geologiczeskim w Borysławiu.
1945 – 1957 Instytut Naftowy w Krośnie.
1957 - 1967 r.Dyrektor Zarządu Kopalnictw Naftowych „Karpaty”,a po reorganizacji Przedsiębiorstwa Kopalnictwa Naftowego.

Działalność stowarzyszeniowa:
1953 - 1955, oraz 1960 - 1973 członek Zarządu Głównego.
1965 - 1966 Przewodniczący Sekcji Budowy Muzeum Przemysłu Naftowego im. I. Łukasiewicza w Bóbrce.
członek i założyciel Muzeum Przemysłu Naftowego w Bóbrce.
Zmarł 30 maja 1973r. w Krośnie.

CH_Mischke_Kazimierz

 Urodził się 03.02.1899 r. w Beron - obecnie Czechy.
mgr inż. - absolwent Akademii Górniczo - Hutniczej im. S.Staszica w Krakowie.


Działalność zawodowa w latach  :

  • 1928 - 1939  koncern „Małopolska”,
  • 1940 - 1943 kierownik kopalni Arnold w Krościenku Wyżnym,
  • 1944 - 1946  kierownik  kopalni Grabownica,
  • 1946 - 1951 Przedsiębiorstwo Poszukiwań Naftowych w Krakowie,
  • 1951 – 1955 kierownik, a następnie generalny projektant inwestycji dla kopalnictwa naftowego w Biurze Projektów Przemysłu Naftowego ,
  • 1957 - 1970 Instytut Naftowy  w Krakowie
  • 1956 - 1969 redaktor działowy  miesięcznika „Nafta”.


Działalność stowarzyszeniowa w latach:
współzałożyciel Stowarzyszenia Naukowo - Technicznego Inżynierów i Techników Przemysłu Naftowego i Gazowniczego.

  • 1956 – 1957  sekretarz  generalny
  • 1956 - 1981 Członek Zarządu  Głównego SITPNaft,
  • 1981 - 1984  przewodniczący Głównej Komisji Rewizyjnej,
  • 1972 - 1975  członek Głównej Komisji ds. Młodej Kadry oraz Doskonalenia Kadr Technicznych,
  • 1964 - 1981 przewodniczący Rady Technicznej Zespołu Rzeczoznawców,
  • Odznaczony Medalem I. Łukasiewicza .

Zmarł 28.11.1993 r.w Krakowie.

CH_Cz__stka_Jan

Urodził się 13.08.1899 r. w Krośnie .
prof.mgr inż.mechanik absolwent Politechniki Lwowskiej,

Działalność zawodowa w latach:
1948 -1969  prof. AGH.
1967 - 1969 r.Dziekan Wydziału Wiertniczo - Naftowego AGH.
Zmarł 01.12.1990 r. w Krakowie.
 

CH_W__odzimierz_Kisielow

Urodził się19.01.1914 r. w Petersburgu .
Prof. dr hab. inż. absolwent Wydziału Chemii na Politechnice Lwowskiej,

Działalność zawodowa w latach :

  • 1938 - 1942 r. pracownik Politechniki Lwowskiej.
  • 1939 – 1941 r. prodziekan  Wydziału Chemicznego Politechniki Lwowskiej.
  • 1942 - 1945 r.  pracownik Rafinerii Jasło i Glinik Mariampolski
  • 1945 – 1954 r. kierownik Centralnego Laboratorium Przemysłu Materiałów Ogniotrwałych
  • 1969 r. kierownik Katedry Technologii Nafty i Paliw Płynnych Politechniki Śląskiej w Gliwicach.
  • 1958 -1960  dziekan Wydziału Chemicznego Politechniki Śląskiej.
  • 1954 pracując na Politechnice Śląskiej zorganizował od podstaw pierwszą w województwie katowickim placówkę naukową Polskiej Akademii Nauk - Zakład Petrochemii i Karbochemii, którym kierował, aż od przejścia na emeryturę w 1984 r.
  • 1968 - dzięki staraniom Profesora Kisielowa zostały utworzone na Wydziale Chemicznym Politechniki Śląskiej pierwsze w kraju studia doktoranckie z technologii nafty i petrochemii.

Zmarł 27.03.2001 r. w Lublinie.

CH_Waliduda_Adam

Urodził się 15.10.1897 r. we Lwowie.
inż. górniczy absolwent AGH oraz Akademii Handlowej we Lwowie

Działalność zawodowa latach :
1930 – 1933 nagórnik w kopalniach węgla w Orzegowie i Rudzie Śląskiej, wykładowca w Szkołach Dokształcających Górniczych.
1933 - 1939 Najwyższa Izba Kontroli i Urząd Kontroli Państwowej w Katowicach.
1945 - 1968 Instytut Naftowy w Krośnie
1947 - 1949 Dyrektor Technikum  Naftowego i  wykładowca na Wydziale Górniczym AGH oraz na studiach podyplomowych i zaocznych Wydz. Wiertnictwa Naftowego AGH.

Działalność stowarzyszeniowa w latach:
1954 - 1961 członek Zarządu Głównego SITPNaft,  
1957 – 1960 z - ca przewodniczącego Zarządu Głównego.
Zmarł w 1984 r. w Krakowie

CH_Zajezierski_W__adys__aw

 Urodził się 15.09.1909 r. w Stróżach Wyżnych.
Absolwent Politechniki Lwowskiej – mgr inż. chemii,

Działalność zawodowa w latach:

  • 1937-1945 Rafinerie  POLMIN, Dross, Galicja  w Drohobyczu,
  • 1945 -1952  Rafineria  Czechowice,
  • 1953 -1954  Dyrektor Rafinerii Trzebinia,
  • 1954 - 1968 Dyrektor techniczny w Zjednoczeniu Przemysłu Rafinerii Nafty w Krakowie,
  • 1969 – 1974  Dyrektor Instytutu Technologii Nafty,


Działalność stowarzyszeniowa w latach:

  • 1956 - 1957 r. Przewodniczący Zarządu Głównego SITPNaft

Zmarł 29.10.1993 r. w Krakowie.

CH_Dubis_W__adys__aw

Urodził się 25.08.1906 r. w Borysławiu.
mgr inż. wiertnik absolwent AGH w Krakowie.,

Działalność zawodowa w latach:
1946 – 1955  kierownik  Pracowni Energomechanicznej w Instytucie  Naftowym  w Krośnie.
praca w  Zarządzie Kopalnictwa Naftowego „Karpaty” w Krośnie w  Biurze  Projektów Przemysłu Węglowego oraz  w Zakładzie Urządzeń Naftowych w Krośnie.

Działalność stowarzyszeniowa w latach:
1950 – 1956 oraz  1966 – 1981 Prezes Oddziału SITPNiG w Krośnie
1957 -1981 członek Zarządu Głównego  SITPNaft,
redaktor  naczelny „Wiadomości Naftowych”
Zmarł  21.06.1993r. w Krośnie.

CH_Filipowicz_W__adys__aw

Urodził się 24.12.1890 r. Chorkówce.
mgr inż. chemii absolwent Politechniki Lwowskiej,

Działalność zawodowa w latach:
1922 – 1945 firma naftowa POLMIN – Państwowe Fabryce Olejów Mineralnych w Drohobyczu
1945 - 1947  Dyrektor Rafinerii Nafty w Jaśle.
1947 - 1961 Dyrektor Naczelny Rafinerii Nafty w Trzebini.
Zmarł 7.08.1982r. w Trzebini.

CH_Kachlik_Kazimierz

Urodził się 7.08.1909 r. w Lutowiskach.
mgr inż.chemik absolwent Wydziału Chemii Politechniki Lwowskiej,

Działalność zawodowa w latach :
  • 1933 - 1937 kierownik Kontroli Procesów  w Rafinerii Standard – Nobel SA w Libuszy,
  • 1944 – 1945 referent w Ministerstwie Przemysłu i Handlu w Londynie,
  • 1945 – 1951 naczelny inżynier  w rafinerii w Czechowicach
  • 1951 - 1978 główny technolog i główny projektant w Biurze Projektów Przemysłu Naftowego „Bipronaft”.

Działalność stowarzyszeniowa w latach:
  • 1951 - 1952 członek Zarządu Głównego – z-ca skarbnika,
  • 1984 - 1988 członek Głównej Komisji ds.Muzeum Przemysłu Naftowego,
  • 1984 - 1992 zastępca przewodniczącego Rady Seniorów, a w latach 1992 - 1998 jej przewodniczący,
  • 1996 – 1997 przewodniczący Kapituły Medalu im. I. Łukasiewicza.
Zmarł 3.02.1998 r. w Krakowie.
Urodził się 03.03.1908 r.w miejscowości Wiatka - Rosja.
doc. dr inż. absolwent Akademii Górniczo Hutniczej w Krakowie.

Działalność zawodowa w latach:
1951 – 1956  pracownik  Przedsiębiorstwa Poszukiwań Geofizycznych w Warszawie.
1956 – 1962  Przedsiębiorstwo Geofizyki Przemysłu Naftowego.
1962 r. do przejścia na emeryturę pracował w Instytucie Naftowym w Krakowie.
 Zmarł 24.03.1989 r. w Krakowie.

J__zef_Ostaszewski

Józef Ostaszewski ur. 17 października 1904 r.  w Klimkówce. Naukowiec, wybitny specjalista z zakresu automatyki górnictwa naftowego, pracownik naukowo-badawczy Instytutu Naftowego, autor szeregu publikacji naukowych dotyczących wiertnictwa naftowego, działacz SITPNaft. Urodził się w rodzinie ziemiańskiej. Jego rodzice - Stanisław Ostaszewski i Aniela z Sękowskich, byli właścicielami dóbr ziemskich Klimkówka w południowo-wschodniej Polsce. Studia wyższe odbył na Wydziale Mechanicznym Politechniki Lwowskiej , uzyskując w 1931 r. stopień inżyniera-mechanika. Brał udział w kampanii wrześniowej jako dowódca plutonu  przeciwpancernego w 10-tej Brygadzie Kawalerii płk Stanisława Maczka. Od 1945 r.współtworzył Instytut Naftowy w Krośnie (obecnie Instytut Nafty i Gazu w Krakowie – Oddział w Krośnie) organizując od podstaw Dział Mechaniczny Instytutu. Od 1957 r. Kierownik Oddziału Terenowego Instytutu w Krośnie. Stanowisko docenta otrzymał w 1954 r. Opublikował wiele prac naukowych, w tym 6 książek w dziedzinie mechaniki i automatyki górnictwa naftowego. Był wynalzacą i racjonalizatorem. Uzyskał szereg patentów na urządzenia z zakresu wiertnictwa naftowego, które znalazły zastosowanie w przemyśle. Był odznaczony w 1972 r. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz innymi odnaczeniami resortowymi, stowarzyszeniowymi i za obronę Polski. Pozostawił wspomnienia na temat rozwoju przemysłu naftowego. Ożeniony z Marią ze Skibniewskich, córką Aleksandra i Zofii z Horodyńskich. Miał z nią czworo dzieci: Antoniego, Zofię, Annę i Marię. Zmarł w Krośnie 19 grudnia 1989 r. Pochowany na cmentarzu w Klimkówce.

CH_Reutt_Stanis__aw

Urodził się 17.XI.1892 r.w Brzostku.
inż.chemik absolwent Politechniki Śląskiej w Gliwicach.

Działalność zawodowa w latach:

  • 1916 - 1923  Rafineria  Nafty Gartenberg  i Schreire w Jaśle,
  • 1923 – 1939  kierownik ruchu w Rafinerii Nafty w Gliniku Mariampolskim, 1945 - 1951 dyrektor rafinerii,
  • 1939 – 1945  główny inżynier w Rafinerii Jedlicze,
  • 1951 - 1953  główny inżynier w Rafinerii w Jaśle,
  • 1953 - 1962  naczelnik inwestycji w Zjednoczeniu Rafinerii Nafty w Krakowie.   


Działalność stowarzyszeniowa latach:

  • Członek założyciel SITPNiG.
  • 1965 – 1969  z - ca przewodniczącego głównej Komisji Seniorów
  • 1965 – 1975  członek Głównego Sądu Koleżeńskiego,    

Zmarł w Krakowie w grudniu  1986 r.

CH_Wdowiarz_Stanis__aw

Urodził się w 23.07.1911 r. w Rogach.
prof. dr geolog, absolwent Uniwersytetu im. Jana Kazimierza we Lwowie,

Działalność zawodowa w latach :

  • 1944 - 1951  Kopalnictwo Naftowe w Sanoku.
  • 1951 - 1954  naczelny geolog Centralnego Zarządu Przemysłu Naftowego w Krakowie.
  • 1954 - 1987  pracownik AGH w Krakowie.
  • 1956 - 1960  Dziekan Wydz. Geologiczno – Poszukiwawczego.
  • 1961 - 1968  kierownik Oddziału Karpackiego Instytutu Geologicznego w Krakowie.
  • Członek  Karpacko - Bałkańskiej Asocjacji Geologiczne.
  • doradca geologiczny w Maroku, gdzie prowadził studia geologiczne strefy Rifu.


Działalność stowarzyszeniowa w latach :

  • 1972 - 1981 r. członek Zarządu Głównego SITPNaft.
  • 1972 - 1975 r. członek Głównej Komisji Kongresów Technicznych

Zmarł 14.01.1987 r. w Krakowie.
 

CH_Wojnar_J__zef

Urodził się 28.VI.1902 r. w Krościenku Niżnym pow. Krośnieński.
prof. mgr inż. mechanik  absolwent Politechniki Lwowskiej,

Działalność zawodowa w latach :

  • 1929 – 1943  Państwowa Szkoła Wiertnicza w Borysławiu, a w latach 1935 - 1943 r. dyrektor szkoły,
  • 1944 – 1946  Instytut Naftowy w Krośnie,
  • 1945 - 1969  redaktor naczelny miesięcznika „Nafta”,.
  • 1947 - 1969  Dyrektor Instytutu Naftowego w Krakowie.
  • Od 1948 r. był wykładowcą AGH, a w latach 1967 – 1972 Kierownikiem zakładu Ekonomiki i Organizacji AGH w Krakowie.


Działalność stowarzyszeniowa w latach:

  • Członek, założyciel SITPNiG
  • 1946 – 1950 członek Zarządu Głównego SITPNiG
  • 1981 -1984 przewodniczący Głównego Sądu Koleżeńskiego.

Zmarł 01.03.1990r. w Krakowie.

CH Jan Harmata 2_1

Urodzony 08.04.1917r.
Zmarł 31­.05.1990r. Pochowany został na cmentarzu w Gorlicach. ­

Od 1936 roku brał udział w wojnie obronnej w Państwowej Fabryce Olejów Mineralnych w Roztokach – jako pomocnik, a później jako wiertacz. W 1942 roku ukończył Szkołę Wiertaczy i Kurs Kierowników Kopalń.

W latach 1945 - 1955 pracował w Kopalnictwie Naftowym jako kierownik kopalń – Sądowa, Roztoki, Rudawka Rymanowska, Strachocina, Osobnica i Kryg. Od 1955r. do 1972 r. jako Naczelny Inżynier, z-ca dyrektora ds. technicznych w Kopalnictwie Naftowym w Gorlicach. Przez kolejne 10 lat pracował jako dyrektor Zakładu Górnictwa Naftowego w Gorlicach. W 1982r. przeszedł na emeryturę.

Posiada 2 patenty dotyczące wgrzewania złoża środkami pirotechnicznymi oraz na maszt przewoźny do obróbki odwiertów, złożył i przyjęto 21 wniosków racjonalizatorskich. Opracował i wdrażał nowe metody zabiegów wtórnych ożywienia złoża ropnego z pozytywnym wynikiem. Stosował najnowszą technikę światową w eksploatacji ropy / metody II i III / a także prowadził szkolenia zawodowe pracowników zakresie eksploatacji ropy i gazu oraz bhp. Inicjował i organizował ruch racjonalizatorski i nowatorski na terenie zakładu pracy. Jako działacz stowarzyszeniowy włączał Stowarzyszenie do wszystkich prac nowatorskich, a wszelkie opracowania były wykonywane przez członków Koła Zakładowego, Dzięki jego inwencji powstał Klub Stowarzyszenia, zaś w przedsiębiorstwie 6 bloków mieszkalnych i pełne zaplecze socjalne. Pełniąc przez długie lata funkcję prezesa Oddziału dał się poznać, jako bardzo zdolny organizator pracy i życia stowarzyszeniowego. Potrafił również utrzymywać stały kontakt i nawiązać współpracę z innymi Stowarzyszeniami Naukowo-Technicznymi oraz Dyrekcjami Zakładów pracy i Instytucjami społeczno-politycznymi na terenie Gorlic i województwa nowosądeckiego.

Posiadane odznaczenia:

  • 1948r Harcerski Złoty Krzyż Zasługi
  • 1956r Srebrny Krzyż Zasługi
  • 1966r Srebrna Odznaka Honorowa NOT
  • 1969r Złoty Krzyż Zasługi
  • 1974r Zasłużony dla Górnictwa Naftowego
  • 1974r Medal XXX - lecia PRL
  • 1975r Złota Odznaka Honorowa NOT
  • 1975r Srebrna Odznaka Honorowa SITPNaft
  • 1976r Krzyż Kawalerski OOP.
  • 1980r Złota Odznaka Honorowa SITPNaft
  • 1982r Medal za udział w wojnie obronnej
  • 1966r. Dyplom Inżyniera Górniczego I i II stopnia
  • 1972r. Dyplom Dyrektora Górniczego II stopnia

Działalność organach SITPNaft:

  • 1946 - Data wstąpienia do SITPNaft
  • 1946 – 1949 przewodniczący Koła Roztoki, członek Zarządu Oddziału SITPNaft w Krośnie
  • 1949 – 1954 przewodniczący Koła Iwonicz, członek Zarządu Oddziału SITPNaft w Krośnie
  • 1954 – 1957 przewodniczący Koła Kryg, członek Zarządu Oddziału SITPNaft w Gorlicach
  • 1957 – 1963 zastępca prezesa Oddziału SITPNaft Gorlice
  • 1963 – 1984 prezes Oddziału SITPNaft Gorlice
  • 1965 – 1970 członek Zarządu Woj.NOT w Rzeszowie
  • 1970 – 1984 członek Zarządu Woj.NOT w Nowym Sączu
  • 1982r. - przewodniczący Kom.Nauk.-Techn. Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej – Rada Woj.NOT woj.Nowy Sącz

Inna działalność społeczna:

  • 1920r. – 1949r. członek Związku Harcerstwa Polskiego
  • 1945r. – 1949r. działalność w Klubach Sportowych „Czarni” w Jaśle, ”Górnik” w Gorlicach, „Iskra” w Gorlicach.

CH_Zofia_He__bicka

Urodzona 1.06.1911r. w Tarnobrzegu.

Zmarła w Krakowie w lipcu 1994 roku. Została pochowana na cmentarzu Rakowickim.

Zofia Stary Hełbicka córka Henryka ukończona Politechnika Lwowska tytułem mgr inż. Chemii. Działalność na rzecz SNT rozpoczęła w 1934 roku, pracując w okresie studiów na Politechnice Lwowskiej w Redakcji „Życie Techniczne. Do 1938r. prowadziła rubrykę komunikaty Stowarzyszenia i Kół Naukowych. W 1946 roku po przerwie wojennej zgłosiła się do SITPNaft. Od 1949 roku jest aktywnym działaczem w Stowarzyszeniu Inżynierów i Techników Przemysłu Naftowego współpracuje z Zarządem Głównym rozpowszechniając akcję wygłaszania referatów w Kołach Zakładowych. Uczestniczy w pracach przygotowawczych V, VI, VII Kongresu Techników Polskich oraz współpracuje z Oddziałem Krakowskim NOT – gdzie pełni funkcję członka Zarządu. Współpracuje z Komisjami działającymi przy Zarządzie Głównym SITPNaft.

Jest organizatorem konferencji naukowo-technicznych oraz uroczystości jubileuszowych z okazji 100 rocznicy śmierci I.Łukasiewicza w Oddziale SITPNiG w Krakowie. Szczególnie dużo wysiłku włożyła w budowę popiersia Ignacego Łukasiewicza na placu przed budynkiem NAFTY w Krakowie.

Podkreślić też należy aktywną działalność w Klubie Seniora Naftowca w Krakowie. Żywo zainteresowana jest sprawami materialnymi emerytów.

Działalność w organach NOT i SNT w latach:

  • 1954 - 1956 referent ds wycieczek Koła PPWP,
  • 1955 - 1968 skarbnik Koła PPPN,
  • 1956 - 1959 ref.wyc .krajowych i zagranicznych w Oddziale,
  • 1963 - 1966 sekretarz Oddziału SITPNaft w Krakowie,
  • 1966 - 1975 z-ca przewodn. Komisji Współpracy z Zagranicą przy Zarz. Główn.
  • 1969 - 1975 członek Komisji Organizacyjnej Zarządu Głównego,
  • 1966 - 1984 prezes Oddziału SITPNiG w Krakowie,
  • 1984 - 1988 członek Komisji Rewizyjnej Oddziału Krakowskiego NOT

Posiadane ordery i odznaczenia:

  • 1956r. Srebrny Krzyż Zasługi
  • 1966r Srebrna Odznaka Honorowa NOT
  • 1979r. Złota Odznaka Honorowa NOT
  • 1972r. Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
  • 1975r. Zasłużony dla Górnictwa Naftowego
  • 1976r. Za Zasługi dla Ziemi Krakowskiej
  • 1980r. Złota Odznaka Honorowa SITPNaft
  • 1981r. Zasłużony dla Miasta Krakowa

CH_Kapcia

Urodzony 4.04.1922r. w Jaworznie.

Zmarł 30.05.1991 roku w Krakowie.

Tadeusz Kapcia syn Feliksa, pracę zawodową rozpoczął podczas okupacji w latach 1940 – 1946 jako górnik dołowy w kopalniach węgla „Jaworzno”. Po zdaniu matury i ukończeniu studiów wyższych w 1950r. na UJ w Krakowie pracował początkowo w Zakładach Chemicznych „Azot” w Jaworznie, a następnie w Zakładach Chemicznych „Profit” w Pionkach, gdzie przeszedł kolejno stanowiska służbowe, aż do naczelnego inżyniera włącznie. Realizował zadania adaptacji specjalnych urządzeń technicznych do produkcji rynkowej i półproduktów chemicznych. Zadania te, na polecenie służbowe Ministra Przemysłu Chemicznego realizował także m.in. 1957r. w Zakładach Chemicznych „Boryszew” w Sochaczewie, następnie w latach 1958-60 w Zakładach Chemicznych w Bydgoszczy, kierując nimi uruchomił produkcję nowych asortymentów półproduktów organicznych, przetwórstwa tworzyw sztucznych syntezy barwników. Problemami rozwoju techniki w szerszym zakresie obejmującym cały przemysł organiczny i tworzyw sztucznych, zajmował się pełniąc funkcję naczelnego Inżyniera Zjednoczenia Przemysłu Organicznego Tworzyw Sztucznych „Erg” w Warszawie.

Od 1962 roku związany był bezpośrednio z przemysłem rafineryjnym. W tymże roku powołany został na stanowisko naczelnego dyrektora Zjednoczenia Przemysłu Rafinerii Nafty w Krakowie. Pełniąc, tę funkcje przez szereg lat współdziałał w zakończeniu rozbudowy Rafinerii Czechowice, w budowie kombinatu MZRiP w Płocku, jako generalny inwestor, oraz w rozwoju i modernizacji profilu produkcyjnego istniejących rafinerii, zakładów elektrodowych i koksochemicznych.

W latach 1973 – 1981 kierował jako dyrektor naczelny Instytutem Technologii Nafty w Krakowie, pełnił niąc równocześnie obowiązki kierownika problemu węzłowego 03.1. „ Optymalizacja przerobu ropy naftowej…”

Niezależnie od działalności organizacyjno-gospodarczej w swoim dorobku zawodowym, jako chemik legitymuje się autorstwem lub współautorstwem 12 patentów wynalazczych oraz szeregu publikacji technicznych.

Czynnie również zajmował się kształceniem kadr technicznych prowadząc w latach 1951 – 57 zlecone wykłady na Politechnice Warszawskiej, a w latach 1969 -74 na Uniwersytecie Jagiellońskim.

W pracy NOT-owskiej i stowarzyszeniowej zaangażowany był początkowo w działalności SITPChem, pełniąc w latach 1952 – 57 funkcje przewodniczącego Zarządu Oddziału w Pionkach. W latach 1959- 1960 był przewodniczącym WKP NOT w Bydgoszczy. Od 1962r. należy do SITPNaft. W roku 1965 został wybrany do Zarządu Głównego SITPNaft i do 1981r. pełnił obowiązki prezesa lub wiceprezesa Zarządu Głównego.

W okresie tym do znaczących wyników ogólnej działalności stowarzyszeniowej Zarządu Głównego należy zaliczyć: wzrost ilościowy i jakościowy organizacji idący w parze ze wzrostem przemysłu

naftowego, rafineryjnego, petrochemicznego; rozbudowę skansenu w Bóbrce; budowę „Domu Seniora Naftowca”; organizację szeregu konferencji naukowo-technicznych krajowych i międzynarodowych, kursów szkoleniowych; konkursów związanych z rozwojem techniki i wynalazczości.

Posiadane ordery i odznaczenia:

  • 1953r. Srebrny Krzyż Zasługi
  • 1955r. Medal X-leca PRL
  • 1957r. Srebrna Odznaka Honorowa NOT
  • 1960r. Złota Odznaka Honorowa NOT
  • 1960r. Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
  • 1961r, Krzyż Partyzancki
  • 1967r. Brązowy Medal za Zasługi dla Obronności Kraju
  • 1969r. Srebrny Medal za Zasługi dla Obronności Kraju
  • 1969r. Sztandar Pracy II kl.
  • 1974r. Medal XXX-Lecia PRL
  • 1978r. Złota Odznaka za Zasługi dla Przemysłu Chemicznego
  • 1980r. Złota Odznaka Honorowa SITPNiG

CH_Konrad_Konior

Urodził się 14.07.1905 r. w Zaleszczykach.
prof.dr absolwent Wydziału Filozoficznego Uniwersytetu Jagiellońskiego,

Działalność zawodowa w latach: 1925 asystent w Katedrze Geologii UJ.
Pracownik Okręgowego Urzędu Górniczego w Jaśle, w Stacji Geologicznej w Borysławiu.
1937 - 1939 wykładowca Uniwersytetu Poznańskiego.
1945 - 1950 kierownik Zakładu Geologii Uniwersytetu MC Skłodowskiej w Lublinie delegat Ministra Oświaty do spraw Młodzieży Szkół Wyższych w Lublinie.
pracownik  PP Wiercenia Poszukiwawcze w Krakowie oraz w Centralnym Urzędzie Geologii w Warszawie.
1954 do przejścia na emeryturę samodzielny pracownik naukowy Oddziału Karpackiego Instytutu Geologicznego w Krakowie.

Działalność stowarzyszeniowa w latach:
1952 - 1953 przewodniczący SITPNaft
Zmarł  16.01.1999 r. w Krakowie.

Urodził się 24.09.1909 r.w Boguminie – Czechy.
W 1956 r.decyzją Państwowej Komisji Weryfikacyjno - egzaminacyjnej AGH uzyskał tytuł inżyniera w zakresie technologii ropy naftowej.

Działalność zawodowa w latach:
1929 - 1976 pracownik Rafinerii Nafty w Trzebini.

Działalność stowarzyszeniowa w latach:
1956 - 1971 przewodniczący Oddziału SITPNiG w Trzebini.
Zmarł w Trzebini
 

CH_Pietrusza_J__zef

Urodzony 16.03.1911r. w Kobylance k/Gorlic

Zmarł 29.10.1997r. Pochowany został na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

Józef Pietrusza Syn Wojciecha. W 1933 r ukończył gimnazjum ogólnokształcące w Gorlicach. W latach 1933/34. odbył jednoroczną służbę wojskową w Dywizyjnym Kursie Podchorążych Rezerwy Piechoty przy 48 p.p. w Stanisławowie. W 1934 r rozpoczął studia na Wydziale Prawa UJ w Krakowie, zakończone tytułem magistra prawa w 1945r. W roku 1964 uzyskał tytuł „technika technologa” po ukończeniu nauki w Technikum Przemysłu Naftowego MGiE – Wydział Zaoczny w Krośnie, o specjalności technologia przerobu ropy naftowej. W roku 1969 obronił na WSE w Krakowie pracę pt. ”Zagadnienia efektywności nakładów na rozwój polskiego górnictwa naftowego” – uzyskując stopień naukowy doktora nauk ekonomicznych. Był współorganizatorem wystaw „Polski przemysł naftowy w latach 1854 – 1882 w Krakowie, Zielonej Górze, Krośnie i Jaśle. Opracował wiele biogramów zasłużonych naftowców, które zostały wydrukowane w „Słowniku biograficznym techników polskich”. Za działalność na rzecz SITPNiG i przemysłu naftowego wyróżniony licznymi dyplomami. W przemyśle naftowym pracował od 1945 do 1997r. Nabytą praktykę wykorzystywał w wydawanych publikacjach. Opublikował 30 prac i artykułów drukiem, a ponadto kilkanaście opracowań powielanych. Jako kierownik Branżowego Ośrodka Organizacji i Normowania Pracy w IGNiG w latach 1971 – 1977 był koordynatorem i współwykonawcą 30 zadań, które zostały w latach 1972 – 1976 wdrożone w górnictwie naftowym. Wartość uzyskanych efektów wymiernych wynosiła około 35 mln zł. Po przejściu na emeryturę 1.07.1977r utrzymywał stały kontakt z IGNiG oraz zakładami i przedsiębiorstwami naftowymi.

Działalność stowarzyszeniowa w latach:

  • 1964 – 1972 członek Zarządu Koła w IGNiG
  • 1972 - 1984 sekretarz Głównej Komisji Rewizyjnej SITPNiG,
  • 1978 – 1981 wiceprzewodniczący Klubu Seniora Naftowca przy Oddziale Krakowskim SITPNiG.
  • 1981 - 1983 członek Komisji Rewizyjnej Oddziału SITPNiG w Krakowie
  • 1981 – 1997 przewodniczący Klubu Seniora Naftowca przy Oddziale Krakowskim SITPNiG.
  • 1981 – 1997 członek Rady Seniorów przy Zarządzie Głównym SITPNiG­

Posiadane odznaczenia i Wyróżnienia

  • 1959r. Srebrny Krzyż Zasługi
  • 1974r Złoty Krzyż Zasługi.
  • 1981r. Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
  • 1954r Medal X-lecia PRL
  • 1956r Przodownik Pracy.
  • 1977r. Odznaka Zasłużony Dla Górnictwa Naftowego i Gazownictwa
  • 1980r. Złota Odznaka Honorowa SITPNaft
  • 1981r Złota Odznaka Honorowa NOT
  • 1982r Pamiątkowy Medal z okazji XXXV – lecia Oddziału Krakowskiego Naczelnej Organizacji Technicznej .

CH_So__y__ski_Jacek

Urodził się 11.05.1922 r. we Lwowie.    
mgr prawa, absolwent Wydziału Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Działalność zawodowa w latach :
1949 – 1958 Biuro Projektów Górniczych i Naftowych w Krakowie.
1958 -  1968 Dyrektor Krakowskiego Przedsiębiorstwa Obrotu Produktami Naftowymi CPN.

Działalność stowarzyszeniowa w latach :
  • 1968 – 2000 sekretarz Generalny i Dyrektor  Biura Zarządu Głównego SITPNiG.
  • 1968 - 2000 członek Zarządu Głównego SITPNiG,
  • 1992 – 2000 członek Kapituły Medalu im .I. Łukasiewicza,
  • 1996 - 2000 Kanclerz Kapituły Medalu Muzeum Przemysłu Naftowego i Gazowniczego im. I. Łukasiewicza w Bóbrce.
Zmarł 22.04.2009 r. w Krakowie.

CH_Wolwowicz_Ryszard

Ryszard WOLWOWICZ, syn Wiktora

Urodzony 14 lutego 1921 r. w Borysławiu

dr nauk technicznych - inżynier mechanik - Wydziały Politechniczne AGH – Kraków

Działalność dr inż. R. Wolwowicza jako pracownika nauki wyraża się autorstwem lub współautorstwem około 100 prac, z których część została opublikowana /ok.60/, zaś część mia­ła postać dokumentacji technicznej. Prace te odznaczają się dużą zdolnością wdrożeniową,

a niektóre skierowały pewne dzie­dziny techniki naftowej w Polsce na nowe tory. Do takich na­leżą: - zasadnicza zmiana techniki otwierania złóż przez zastosowa­nie perforacji bezpociskowej, - zmiana metody łączenia zworników z rurami płuczkowymi /połączenia nierozłączne/, - opracowanie techniki i technologii regeneracji elementów przewodu wiertniczego.

Szczególne zasługi położył jako organizator nauki. Stworzył bazę laboratoryjno-doświadczalną dla Zakładu Maszyn b. Instytutu Naftowego, z dziedziny wytrzymałości materiałów metalografii i badań nieniszczących oraz współdziałał przy rozwoju bazy laboratoryjnej dla wiertnictwa i eksploatacji /m.in. stanowisko dla badań zwiercalności skał i określania własności świdrów gryzowych/. Ponadto kierował zespołami powołanymi do rozwiązania określonych zadań naukowych, a wśród nich zespołem do rozwoju krajowej produkcji maszyn, urządzeń sprzętu i narzędzi naftowych, koordynował problemy resortowe nr: 116, 131 i 115. Jest współtwórcą pierwszego podziemnego zbiornika helu su­rowego, nowego rozwiązania układów płuczkowych, a ostatnio inicjatorem i współ wykonawcą prac nad oczyszczaniem gazu ziemnego z rtęcią, oraz koordynatorem grupy problemów Centralnego Programu Badawczo-Rozwojowego 1,5.

Od 1956 r. do chwili obecnej zajmował kolejno stanowiska: kierownika zakładu Maszyn, kierownika Od­działu Terenowego, Z-cy dyrektora Instytutu d/s technicznych i I Z-cy dyrektora d/s naukowo-badawczych.

Całe dwudziestolecie od 1956 do 1975 r. poświęcił pracy na te­renie Krosna, Rozwój Oddziału Terenowego, podwojenie liczby zatrudnionych, podwyższenie kwalifikacji pracowników, budowa nowoczesnego zespołu budynków, wyposażenie laboratoriów, umoc­nienie autorytetu placówki, są w ogromnym stopniu osobistym osiągnięciem Kol. dr. R. Wolwowicza.

W Stowarzyszeniu Inżynierów i Techników Przemysłu Naftowego i Gazowniczego w latach 1949 – 1953 pełnił funkcje głównego referenta odczytowo-szkoleniowego. W 1952 – 1956 r. był z-cą Sekretarza Generalnego SITPNaft. Następnie od 1977 do 1982 r. był organizatorem konferencji naukowo-technicznych, w tym: Karpaty 1977; Maszyny, Urządzenia i Narzędzia Wiertnicze Krosno ’81, współorganizatorem uroczystości "Roku Łukasiewicza" w 1982 oraz współorganizatorem Zjazdu NAFTA-GAZ 86 – Warszawa. W latach 1975 - 1984 pełnił funkcję przewodniczącego Komisji Odznaczeń przy Z.G. SITPNiG a od 1984 do 1988 r. był wiceprezesem Zarządu Głównego SITPNiG

Ponadto pełnił funkcje przewodniczącego Sądu Konkursowego oceniającego „ Pamiętników naftowców”, oraz koordynatorem dzieła pt. „Historia Przemysłu Naftowego”.

W innych organizacjach pełnił funkcję radnego i członka Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Krośnie, a także przewodniczącego Komisji Nauki i Kultury Miejskiej Rady Narodowej oraz wiceprzewodniczącego WKTiR w Rzeszowie, przewodniczącego WKTiR w Krośnie, przewodniczącego Komisji Organizacyjnej Woj. Oddziału NOT w Krośnie oraz członka Prezydium Powiatowego Komitetu Frontu Jedności Narodowej w Krośnie.

Posiadane odznaczenia:

  • 1982 r. Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
  • 1969 r Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
  • 1962 r. Złoty Krzyż Zasługi
  • 1956 r. Srebrny Krzyż Zasługi
  • 1980 r. Medal "Za zasługi dla obronności kraju"
  • 1970 r. Złota Odznaka Honorowa NOT
  • 1957 r. Srebrna Odznaka Honorowa NOT
  • Odznaka Honorowa TPPR
  • 1981 r. Odznaka z okazji XXV-lecia RWPG
  • 1980 r. Złota Odznaka Honorowa SITPNiG
  • 1982 r. Obywatel Honorowy Krosna
  • 1982 r Zasłużony działacz LOK
  • 1987 r Zasłużony dla Górnictwa PRL /złota/
  • 2001r. Medal im.I.Łukasiewicza

Zmarł w 22.01.2015 r.

CH_Zygmunt___liwi__ski

Urodził się 18.02.1925r. w Antopolu  woj. Lubelskie.
dr inż.  nauk technicznych absolwent Wydziału Geologiczno Mierniczego AGH w Krakowie,


Działalność zawodowa w latach:
1950 - 1951 Krakowski Oddział Przedsiębiorstwa Poszukiwań Geofizycznych  w Warszawie,
1952 - 1961  AGH w Krakowie – Zakład  Metod Sejsmicznych
w Katedrze Geofizyki Geologicznej.
1961 - 1991  zastępca  dyrektora Biura Dokumentacji i Projektów Geologicznych (późniejsza GEONAFTA ),
W tym samym czasie pełnił  obowiązki naczelnego inżyniera  ds. geofizyki oraz zastępcy dyrektora ds. poszukiwań Polskim Górnictwie Naftowym  i Gazownictwie
1973 - 1976 oddelegowany  na stanowisko dyrektora KOPEX w Algierii.
Współpracuje ze służbą geologiczną PGNiG i Stowarzyszeniem ds. Głębokich Badań Geologicznych.   
Jest członkiem:  Komitetu Geofizyki PAN; Rady Geologicznej przy ministrze w MOŚZNiL; Komisji Zasobów Kopalin w  Ministerstwie Środowiska


Działalność stowarzyszeniowa w latach :
1981 - 1992 Prezes  Oddziału SITPNiG Warszawa II.
1981 - 1992  członek  Zarządu Głównego SITPNiG.
1984 - 1992  Przewodniczący  Komitetu Naukowo -Technicznego ds. Poszukiwań i  Geologii Złóż Ropy Naftowej i Gazu Ziemnego.
Od 2000  członek   Rady Programowej czasopism  SITPNiG
Od 2000 członek  Rady Seniorów.
Został odznaczony Medalem im. Ignacego Łukasiewicza.

CH_Kilar_Adam

Urodził się 4.12.1929 r. w Jedliczu.
inż. górnik absolwent AGH,

Działalność zawodowa latach :
1951 – 1976 Krośnieńskie i Sanockie Kopalnictwo Naftowe
kierownik kopalni Rybaki.
1976 -  1978 PNG w Pile pełnił kolejno funkcje: kierownika Działu, Zastępcy Dyrektora w randze Naczelnego Inżyniera.
1978 – 1980 Dyrektor Zakładu Poszukiwania Nafty i Gazu w Wołominie.
1980 - 1990 Dyrektor ds. Górnictwa Naftowego w Polskim Górnictwie Naftowym i Gazownictwie.

Działalność stowarzyszeniowa latach:
1972 – 1975 oraz 1984 – 1992 członek Zarządu Głównego SITPNiG.
1984- 1988 – członek Komisji ds. Specjalizacji Zawodowej Inżynierów
1984  -  1988  Prezes SITPNiG,
1988 – 1992 wiceprezes Zarządu Głównego SITPNiG
Zmarł  21.07.2005r.

CH_Krucyek__J

Józef Kruczek, syn Andrzeja

Urodzony 10.03.1918 r. w Brzozowie,

Prof. dr hab. inż. geolog,

Jako oficer AK jest członkiem Światowego Związku Żołnierzy AK w Krakowie, Koła Śródmieście, w którym pełni funkcję wiceprezesa. Do stowarzyszenia SITPNiG należy od 1950r.

Pełnione funkcje w SITPNiG:

  • 1962-1984 - członek Zarządu Głównego,
  • 1977-1984 - członek Rady Technicznej Zespołu Rzeczoznawców,
  • 1972-1980 - z-ca przewodniczącego Komitetu d/s Poszukiwań Bituminów,
  • 1983 - członek Komitetu Nagrody im. Ignacego Łuka­siewicza,
  • 1980-1984 - przewodniczący Komitetu d/s Poszukiwań Bituminów,
  • 1981-1984 - członek Prezydium ZG i równocześnie skarbnik ZG,
  • 1981-1989 - członek Komisji d/s Specjalizacji Zawodowej Inż.,
  • 1985-1990 - uczestniczył w pracach Zespołu Redakcyjnego powoła­nego do opracowania historii przemysłu naftowego.

Był członkiem Komitetów Organizacyjnych Kongresów Naftowych, członkiem sądów konkursowych oraz kilka­krotnie przewodniczył komitetom organizacyjnym konferencji, nau­kowo-technicznych. Od 1975 Jest rzeczoznawcą i weryfikatorem w Zespole Rzeczoznawców w zakresie geologii naftowej, a w 1983 był delegatem SITPNiG na XI Światowym Kongresie Naftowym w Londynie. Pracę zawodową rozpoczął w 1950 w Kopalnictwie Naf­towym w Krośnie. W latach 1953-1955 pracował w Zarządzie Przed­siębiorstw Geologiczno-Wiertniczych w Jaśle, a w latach 1956-1958 w Krakowie na stanowisku z-cy Głównego Geologa. W latach 1959-1961 był kierownikiem Działu Geologii PPN w Krakowie, a w latach 1961-1973 z-cą dyrektora i Głównym Geologiem w tym przedsiębior­stwie. Od 1973 przejścia na emeryturę pracuje w IGNiG. Pracę naukowo-dydaktyczną rozpoczął w 1958 jako st. asystent na AGH i kontynuował ją do 1970r. W latach 1979-1984 prowadził wykłady w Instytucie Nauk Geologicznych UJ. Jest auto­rem ponad 74 prac publikowanych i 110 niepublikowanych.

W uznaniu za swą pracę w przemyśle naftowym otrzymał 3-krotnie nagrodę Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki, Nagrodę Państwową zespołową II stopnia oraz pierwszą nagrodę w konkursie XX-lecia SITPNiG. Wygłaszał 3-krotnie referaty na posiedzeniach specjalistycznych Komisji RWPG oraz na Światowym Kongresie Geologii w Moskwie.

W IGNiG był członkiem Rady Naukowej, przewodniczącym Komisji Kwalifikacyjnej oraz z-cą przewodniczącego Sekcji Geologii i Geofi­zyki przy-tejże Radzie Naukowej IGNiG, Od 1985 był członkiem Rady Programowej PGNiG, a od 1992 członkiem Komisji Zasobów Ko­palin przy Ministerstwie Ochrony Środowiska i Zasobów Natural­nych. Jest też recenzentem szeregu prac doktorskich, habilita­cyjnych i przewodów profesorskich.

Posiadane odznaczenia:

  • Srebrny Krzyż Zasługi
  • Krzyż Kawalerski OOP,
  • Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski,
  • Medal za udział w wojnie obronnej 1959,
  • Krzyż Kampanii Wrześniowej nadany przez rząd emigracyjny w Londynie.
  • Srebrną i Złotą Odznakę Honorową NOT,
  • Złotą Odznakę Honorową SITPNiG,
  • Me­dal 40-lecia PRL,
  • Inne: Srebrną i Złotą Odznakę Zasłużony dla Gór­nictwa PRL, Odznakę Zasłużony dla Górnictwa Naftowego, Odznakę za Zasługi dla Województwa Przemyskiego, Złotą Odznakę Zasłużony dla Geologii Polskiej, Medal za prace społeczne dla woj. kra­kowskiego, Medal 25 lat pracy w Górnictwie, Medal 55 lat pracy w Górnictwie i Medal 45 lat pracy w Górnictwie. Ponadto posiada dyplom Generalnego Dyrektora Górniczego III st.

Kwiatkowski_Witold

Kwiatkowski Witold ( 1920 – 2003) - żołnierz AK, więzień obozów, inżynier. Urodził się w 1920 r. w Borowiczkach. Przybył do Polski ze Wschodu. Gimnazjum ukończył w Płocku, a liceum w Skierniewicach. Studia przerwała mu wojna. Pracę zawodową rozpoczął w 1940 r. w miejscowej cukrowni. Walczył w szeregach ZWZ AK. 7 XII 1942 r. został aresztowany przez Niemców. Więziony był w Płocku, Warszawie i Krakowie. Trafił do obozu w Mauthausen, gdzie pracował w kamieniołomach, a następnie w Ebensee. Wyzwolony przez Amerykanów, powrócił do Polski i ukończył studia na Politechnice Warszawskiej. W lutym 1952 r. na podstawie nakazu pracy, jako absolwent szkoły wyższej, został skierowany do Gorlic. Od tego czasu, aż do przejścia na emeryturę w 1982 r., pracował w Fabryce Maszyn i Sprzętu Wiertniczego „Glinik”. Był jednym z pierwszych powojennych inżynierów „Glinika”. Pracował kolejno na stanowiskach: technologa, zastępcy kierownika produkcji, kierownika montażu, kierownika Działu Gospodarki Narzędziowej, kierownika Działu Postępu Technicznego. Kierował badaniami prototypów, wdrażał nowe wyroby wiertnicze. W 1974 r. zorganizował w Gliniku Ośrodek Informacji Techniczno-Ekonomicznej, którym kierował do czasu przejścia na emeryturę,tj.do końca 1981 r. Aktywnie działał w Stowarzyszeniu Naukowo-Technicznym Inżynierów i Techników Przemysłu Naftowego i Gazowniczego oraz w organizacjach kombatanckich. Udzielał się w Stowarzyszeniu Miłośników Ziemi Gorlickiej. Za pracę zawodową i społeczną został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz wieloma odznaczeniami regionalnymi i stowarzyszeniowymi.

CH_Luicjan_Rudzik

Lucjan Rudzik, Syn Romualda

Urodzony: 8 grudnia 1927r. w Sanoku

mgr inż. geolog /geofizyk

Wykonywał prace z zakresu kierowania geofizycznymi pracami terenowymi, projektowania i dokumentowania oraz zarządzania. Zarządza metodyką, techniką i organizacją prac z zakresu geofizyki powierzchniowej i wiertniczej w Zakładzie Geofizyka Kraków. Łącznie jest autorem lub współautorem 29 niepublikowanych projektów badań, dokumentacji, opracowań i referatów z zakresu geofizyki stosowanej. Ponadto jest autorem lub współautorem 24 publikacji. Uczestniczył we wdrażaniu do praktyki 11 prac naukowo-technicznych. Dokonał 15 weryfikacji prac z zakresu geofizyki dla Zespołu Rzeczo­znawców SITPNiG.

Wniósł znaczący wkład w zastosowanie metod geofizycznych do poszukiwań naftowych w Polsce, a w szczególności w rozwój Zakładu Geofizyka Kraków. Na podkreślenie zasługują działania organizatorskie w dziedzinie wdrożenia techniki cyfrowej do prac geofizycznych w Polsce.

Posiada I stopień specjalizacji zawodowej.

Działalność w SITPNiG: funkcja:

  • 1.06.1961r. data wstąpienia do SITPNiG
  • 1975 – 1981 wiceprzewodniczący Gł. Sądu Koleżeńskiego,
  • 1981 - 1984 sekretarz Głównego Sądu Koleżeńskiego,
  • 1971 – 1992 przewodniczący Sekcji Geofizyki,
  • 1975 – 1981 wiceprzewodniczący Głównej Komisji ds Odznaczeń,
  • 1981 – 1991 przewodniczący Głównej Komisji ds Odznaczeń,
  • 1965 – 1975 członek Zarządu Głównego,
  • 1984 – 1992 członek Zarządu Głównego,
  • 1975 – 1992 desygnowany przez Zarząd Główny członek Komitetu Organizacyjnego Międzynarodowych Sympozjów Geofizycznych Krajów Środkowo - Wschodniej Europy
  • 1992 – 1996 sekretarz Komisji Rewizyjnej Oddziału SITPNiG w Krakowie,
  • od 1996 członek Sądu Koleżeńskiego
  • od 2002 przewodniczący Klubu Seniora przy Oddziale SITPNiG w Krakowie

Członkiem stowarzyszenia jest od 01.06.1961r. Był członkiem Zarządu Oddziału SITPNiG w Krakowie, członkiem Komisji Rewizyjnej Koła Zakładowego i jest członkiem Komisji Rewizyjnej Oddziału w Krakowie. Wielokrotnie wybierany był delegatem na Zjazd Sprawozdawczo-wyborczy Oddziału Kraków i Walny Zjazd Delegatów Stowarzyszenia, był również delegatem na Kongres Techników Polskich oraz Światowy Kongres Naftowy. Szczególny wkład wniósł w organizowanie Międzynarodowych Sympozjów Geofizycznych, przez 20 lat był członkiem Komitetu Organizacyjnego tych Sympozjów i delegacji ZG SITPNiG.

Był współorganizatorem 30 takich sympozjów. W tej liczbie 3 zostały zorganizowane w Polsce, w których pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Krajowego Komitetu Organizacyjnego do spraw naukowych. W sympozjach organizowanych w innych krajach, był koordynatorem do spraw naukowych strony polskiej.

Wyrazem uznania dla jego działalności organizatorskiej jest powierzenie mu w 1992 r. przewodnictwa komitetu Organizacyjnego Międzynarodowych Sympozjów Geofizycznych oraz opracowanie nowych, zasad organizacyjnych w związku ze zmienioną sytuacją polityczną i ekonomiczną w Środkowo – Wschodniej Europie. Na podkreślenie zasługuje również działalność w organizowaniu krajowych sympozjów geofizycznych, a szczególnie z zakresu geofizyki wiertniczej, których był współinicjatorem.

Należy do organizacji społecznych: Polskie Towarzystwo Geologiczne, Europejskie Stowarzyszenie Geofizyków Poszukiwawczych

Posiadane odznaczenia:

  • 1961r. Złoty Krzyż Zasługi
  • 1977r. Krzyż Kawalerski KOOP
  • 1971r. Srebrna Odznaka Honorowa NOT
  • 1981r. Złota Odznaka Honorowa NOT
  • 1980r. Złota Odznaka Honorowa SITPNiG
  • inne: Odznaka Zasłużony Pracownik Geofizyki, Odznaka „Zasłużony dla Górnictwa Naftowego”, Złota Odznaka „Zasłużony dla Wynalazczości i Racjonalizacji”, Złota Odznaka „Zasłużony dla Polskiej Geologii”, Srebrna Odznaka „Zasłużony dla Górnictwa”

CH_Brach

Andrzej BRACH syn Józefa,

Urodził się 5 kwietnia 1945 r. w Zakopanem.

Z wykształcenia mgr ekonomii.

W 1970 r. wstąpił w szeregi stowarzyszenia, jest autorem licznych referatów na konferencjach i sympozjach SITPNiG oraz publikacji w pismach branżowych i stowarzyszeniowych. Dał duży wkład w zakresie pomocy i wsparcia w działalności statutowej i finansowej naszego Stowarzyszenia. Podejmuje od lat szereg inicjatyw oraz konkretne działania ze strony PGNiG SA w celu zabezpieczenia potrzeb w zakresie rozwoju Muzeum Przemysłu Naftowego w Bóbrce, utrzymania, zagospodarowania oraz wzbogacania zbiorów muzeum. Prowadził wspólnie z Zarządem Głównym prace nad sporządzeniem systemu ciągłego finansowania Muzeum Przemysłu Naftowego w Bóbrce.

Jako dyrektor ekonomiczny PGNiG S.A. przyczynił się walnie do rozwoju branży naftowej i gazowniczej, był jednym z głównych organizatorów restrukturyzacji branży Polskiego Górnictwa Naftowego i Gazownictwa.

Posiadane odznaczenia:

  • 1985r. Krzyż Kawalerski OOP
  • Złota i Srebrna Odznaka Honorowa NOT,
  • Złota i Srebrna Odznaka Honorowa SITPNiG ,
  • inne: liczne odznaczenia resortowe, branżowe i regionalne,
  • Generalny Dyrektor Górniczy II stopnia.

CH_Mieczys__aw_Kaczmarczyk

Mieczysław KACZMARCZYK, syn Alojzego,

Urodził się 16 czerwca 1934 r. w Tarnowskich Górach.

mgr inż. geofizyk

Skutecznie kierował pracami w zakresie poszukiwań za ropą i gzem ziemnym, co przyczyniło się do odkrycia licznych złóż węglowodorów. Zorganizował i rozwijał działalność w zakresie poszukiwań nafty i gazu.

Od 1958 r. do chwili obecnej jest członkiem władz naczelnych SITPNiG. W latach 1992-1996 wiceprezes Zarządu Głównego SITPNiG. Wiceprzewodniczący Polskiego Narodowego Komitetu Światowych Kongresów Naftowych, członek władz ŚKN.

Autor licznych referatów na konferencje i sympozja naukowo-techniczne. Organizator i współorganizator wielu krajowych i międzynarodowych konferencji naukowo-technicznych, m.in. Międzynarodowych Sympozjów Geofizycznych. Organizator udziału delegacji polskiej w kolejnych Światowych Kongresach Naftowych

i Światowych Kongresach Gazowniczych. Jako wiceprezes Zarządu Głównego SITPNiG dał cenny wkład w rozwój i aktywizację działalności statutowej naszego Stowarzyszenia. Koordynuje oraz inicjuje szereg działań na rzecz naszego Stowarzyszenia.

Jako prezes Fundacji EKOGAZ ściśle współdziała z władzami SITPNiG w zakresie popularyzacji użytkowania gazu oraz rozwoju gazownictwa, a także górnictwa naftowego w Polsce. Stale i skutecznie wspiera działalność Muzeum Przemysłu Naftowego w Bóbrce oraz działalność popularyzacyjną w zakresie historii polskiego przemysłu nafty i gazu.

Posiadane odznaczenia:

  • 1978 r. Srebrna Odznaka Honorowa NOT
  • 1980r. Złota Odznaka Honorowa SITPNiG
  • 1984r. Krzyż Kawalerski OOP
  • 1984r. Złota Odznaka Honorowa NOT
  • Inne: liczne odznaczenia resortowe, branżowe i regionalne,
  • Generalny Dyrektor Górniczy I stopnia.

CH_Karnkowski_Piotr

Piotr KARNKOWSKI syn Józefa,

Urodził się 2 czerwca 1926 r. w Słomniczkach.

dr geolog naftowy

Członkiem stowarzyszenia został w 1955 r. Bierze czynny udział w życiu Stowarzyszenia organizując konferencje naukowo-techniczne i sympozja. Autor licznych referatów na konferencje i narady oraz publikacji w czasopismach branżowych i stowarzyszeniowych. W latach 1962–1984 był przewodniczącym Koła Zakładowego. Współpracował z „Wiadomościami Naftowymi”. Od 1992 r. przewodniczy Radzie Programowej kwartalnika „Technika Naftowa i Gazownicza”. Działa w komitetach i komisjach SITPNiG.

Jest autorem licznych prac na temat geologii złóż ropy i gazu, m.in. w 1993 r. książki pt.: „Złoża ropy i gazu w Polsce”. Odkrywca pierwszych największych złóż gazu na Przedgórzu Karpat: Lubaczów i Przemyśl. Jako długoletni dyrektor ds. poszukiwań Przedsiębiorstwa Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo przyczynił się bezpośrednio do odkrycia większości złóż ropy i gazu w Polsce, a także wniósł znaczny wkład w rozpoznanie geologiczne regionu Karpat i Przedgórza.

Posiadane odznaczenia:

  • 1955r. Srebrny Krzyż Zasługi
  • 1958r. Złoty Krzyż Zasługi
  • 1964r. Krzyż Kawalerski OOP
  • 1976r. Krzyż Oficerski OOP
  • 1985r. Szt. Pr. I Klasy
  • 1966r. Nagroda Państwowa I st.
  • 1980r. Złota Odznaka Honorowa SITPNiG
  • 1984r. Nagroda Państwowa II st.
  • 1985r. Srebrna Odznaka Honorowa NOT
  • 1999r. Złota Odznaka Honorowa NOT
  • 2001r. Medal Ignacego Łukasiewicza
  • Zasłużony dla Geologii Polskiej,
  • Zasłużony dla PGNiG.

Edward_Peschak­­

Edward Peschak syn Józefa, urodził się 10 listopada 1920 r. we Lwowie

Wykazał bardzo duże zaangażowanie i zdolności organizacyjne w Zespole Rzeczoznawców SITPNiG. Był autorem „Komunikatów Informacyjnych Rady Technicznej Zespołu” wydawanych przez Radę Techniczną od 1975 -1986. Komunikaty informowały ogół rzeczoznawców o zagadnieniach formalno-prawnych dot. Przyjmowanych przez Zespół zleceń, określały formę opracowań i sposoby rozliczeń. Był organizatorem pierwszej konferencji informacyjnej w 1978 r., w której wzięło udział 76 rzeczoznawców. Również z jego inicjatywy Rada Techniczna wspólnie z Biurem Zespołu organizuje z okazji 20-lecia Zespołu konferencję naukowo-techniczną na temat „udziału Zespołu Rzeczoznawców w rozwoju przemysłu naftowego i gazowniczego”, która odbyła się 25.10.1985 r. w Błażejewku k. Poznania.

Jako przewodniczący Rady Technicznej czynnie współpracuje z Biurem Zespołu i Sekcjami Rady Technicznej w Grupach Terenowych w Poznaniu, Krośnie i Warszawie. Jako rzeczoznawca – koordynator opracował szereg zleceń, przede wszystkim z zakresu gospodarki paliwowo-smarowniczej m.in. dla FSM, Huty Metali Nieżelaznych, Huty Zygmunt, itp., przyczyniając się do rozpropagowania działalności SITPNiG i dobrego imienia Zespołu.

Bierze czynny udział w pracach nad przygotowaniem dzieła zbiorowego p.t. „Historia Polskiego Przemysłu Naftowego”, gdzie jest autorem jednego z rozdziałów.

Był sekretarzem obrad XXX Walnego Zjazdu Delegatów SITPNiG. W latach 1988 – 1994 jako wiceprezes a od 4.05.1994 do 1996 r. jako prezes Oddziału Krakowskiego SITPNiG angażuje się czynnie w działalność Oddziału. Reaktywuje Koło Zakładowe SITPNiG przy Okręgowej Dyrekcji CPN w Krakowie oraz przyczynia się do ożywienia działalności SITPNiG na terenie Oddziału Krakowskiego. Od 1991 r jest członkiem Rady Seniorów SITPNiG, a od 1996 jest przewodniczącym Komisji Rewizyjnej Oddziału Krakowskiego SITPNiG. W okresie 1991 – 2000 był członkiem Rady Programowej czasopisma „Wiadomości Naftowe i Gazownicze”.

Edward Peschak przepracował zawodowo blisko 34 lata, z tego przeszło 10 lat w Biurze Projektów Przemysłu Naftowego, kolejno na stanowiskach: projektanta, kierownika Działu Rafineryjnego i Generalnego Projektanta. Projektował i nadzorował m.in. pierwszą w kraju instalację do odparafinowania rozpuszczalnikowego olejów mineralnych, rafinacji selektywnych olejów, destylacji rurowo-wieżowych i szereg innych obiektów dla przemysłu rafineryjnego.

W Instytucie Technologii Nafty prowadzi prace naukowo-badawcze z zakresu inżynierii chemicznej i aparatury rafineryjnej. Kieruje Zespołem badawczo-projektowym opracowującym nowoczesną technologię wydzielania n-parafin metodą adsorpcji na sitach molekularnych.

Prowadził również prace badawcze w współpracy z AGH i Instytutem Chemicznej Przeróbki Węgla w Zabrzu na temat uzyskania wysokojakościowego koksu „igłowego” na bazie produktów naftowych i węglowych.

Jest autorem i współautorem 15 patentów oraz około 20 wniosków racjonalizatorskich.

Posiadane odznaczenia:

  • 1 maja 1955 r. - Srebrny Krzyż Zasługi
  • 10 maja 1973 r. - Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
  • 22 lipca 1984r. - Medal 40-lecia Polski Ludowej
  • 1981 r. - Srebrna Odznaka Honorowa NOT
  • 1988 r. - Złota Odznaka Honorowa NOT
  • 1980 r. - Złota Odznaka Honorowa SITPNaft
  • 1979 r. - Medal 20-lecia Instytutu Technologii Nafty
  • 1988 r. - Odznaka Honorowa „Zasłużony Pracownik Instytutu Technologii Nafty”

CH_Soza__ski_J__zef

Józef SOZAŃSKI, syn Eugeniusza

Urodził się 12 sierpnia 1932 r. w Uryczy.

mgr inż. górnictwa

Współudział w tworzeniu koncepcji programów zagospodarowania złóż ropy naftowej i gazu ziemnego oraz podziemnych magazynów gazu. Kierował procesami wydobywczymi bituminów na stanowisku naczelnego inżyniera w okresie ostatnich 20 lat. Jest autorem patentów, wzorów użytkowych i projektów racjonalizatorskich a także laureatem ogólnokrajowych konkursów w zakresie oszczędności paliw i energii.

Od 1956 - 1966 r. był przewodniczącym Zarządu Koła Zakładowego SITPNaft. W latach 1959 – 1980 był sekretarzem, skarbnikiem i wiceprzewodniczącym Zarządu Oddziału w Krośnie. Od 1962 do 1992 r. tj przez 8 kadencji był członkiem Zarządu Głównego SITPNiG a od 1981 do 1992 członkiem Prezydium Zarządu Głównego SITPNiG. 1992 – 1996r. redaktor działowy miesięcznika „Wiadomości Naftowe i Gazownicze” członek Rady Programowej kwartalnika „Technika Naftowa i Gazownicza”. W latach 1974 -1979 był wiceprzewodniczącym Komisji Głównej ds. Muzeum Przemysłu Naftowego w Bóbrce. Przez kolejne 3 lata jako przewodniczący Głównej Komisji ds. Historii i Muzealnictwa. 1991-2000r. przewodniczący zespołu redakcyjnego zeszytów naukowo – historycznych „Wiek Nafty”.

Cenny udział w bieżącej działalności Muzeum w Bóbrce i opiniowanie jego działalności rozwojowej zgodnie z planem rozbudowy. Propagowanie i udział w akcji wzbogacania zbiorów muzealnych oraz propagowanie idei budowy Głównego Pawilonu Wystawowego w Muzeum w Bóbrce. Propagowanie różnych kierunków zbieractwa przedmiotów dotyczących tematyki naftowej, a także wyszukiwanie i bezpłatne przekazywanie do zbiorów muzealnych pamiątek i dokumentów o wartości historycznej.

Działalność propagandowa i kontakty z młodzieżą szkół noszących imię Ignacego Łukasiewicza. Inicjowanie i organizowanie uroczystości historycznych i naukowych związanych z postacią Ignacego Łukasiewicza oraz z Muzeum Przemysłu Naftowego.

Posiadane odznaczenia:

  • 1964r Srebrna Odznaka Honorowa NOT
  • 1972r. Złota Odznaka Honorowa NOT
  • 1980 r. Krzyż Kawalerski OOP
  • 1980r. Złota Odznaka Honorowa SITPNiG

Inne:

  • 1974r. Odznaka „Zasłużony dla województwa rzeszowskiego”
  • 1976r. Odznaka „Zasłużony dla górnictwa naftowego”
  • 1981r. Honorowa Odznaka „Zasłużony pracownik CPN”
  • 1982r. Złota Odznaka „Za opiekę nad zabytkami”
  • 1984r. Odznaka Honorowa „Za zasługi dla województwa krośnieńskiego”
  • 1984r. Odznaka „Zasłużony dla górnictwa nafty i gazu Sanok”
  • 1987r. Odznaka „Za zasługi dla województwa przemyskiego”
  • 1990r. Złota Odznaka „Zasłużony dla górnictwa RP”

CH_Szewczyk_jerzy

Jerzy Szewczyk syn Władysława, urodził się 16.07.1934 r. w Warszawie.

W 1968 r został członkiem stowarzyszenia, brał udział w rozwoju i rozbudowie Muzeum Przemysłu Naftowego w Bóbrce, szczególnie sektora dystrybucyjnego oraz budowie pawilonu CPN. Współdziałał w zakresie opracowania „Historii Polskiego Przemysłu Naftowego”.

Przyczynił się do integracji branż skupionych w SITPNiG oraz Konsolidacji Stowarzyszenia na przełomie lat 1980/1990. Aktywnie popierał ruch stowarzyszeniowy w branży dystrybucyjnej. W latach 1981 - 1988 r. pełnił funkcję wiceprezesa Zarządu Głównego, a w latach 1988 – 1992 r. był prezes Zarządu Głównego i wiceprezesem Zarządu Oddziału Warszawa I.

Skuteczne oddziaływanie na rozwój i modernizację infrastruktury magazynowo-przesyłowo-dystrybucyjnej paliw płynnych.

XXXI Walny Zjazd Delegatów w 1996 roku nadał Mu godność Członka Honorowego SITPNiG.

Posiadane odznaczenia:

  • 1975 r. - Złoty Krzyż Zasługi
  • 1971r. - Srebrny Krzyż Zasługi
  • 1984 r. - Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
  • 1983 r. - Złota Honorowa Odznaka NOT
  • 1980 r. - Złota Odznaka Honorowa SITPNiG
  • 1986 r.,1976 r.,1969 r. - Złoty, Srebrny, Brązowy Medal za Zasługi Obrony Kraju

Zygmunt_Berdysz

Zygmunt BERDYSZ, syn Józefa.

Urodził się 01 maja 1935 r. w Sławęcinie.

mgr inż. górnik

Członkiem stowarzyszenia jest od 1961r. W 1962 został prezesem Zarządu Oddziału SITPNiG w Sanoku i członkiem Zarządu Głównego. Organizował wiele konferencji, seminariów, sympozjów naukowo-technicznych krajowych i międzynarodowych. W 1994r zorganizował jubileusz 50-lecia działalności Sanockiego Zakładu Górniczego. Był organizatorem szkoleń dla pracowników w różnych specjalnościach. Wykładowca i członek Państwowej Komisji Egzaminacyjnej.

Przyczynił się do zorganizowania dla działaczy Oddziału wielu wycieczek krajowych i zagranicznych z programem technicznym. Duże zasługi wniósł dla rozwoju Muzeum Przemysłu Naftowego i Gazowniczego w Bóbrce oraz rozpropagowania jego działalności wśród młodzieży szkolnej. Z Jego inicjatywy na terenie działania Oddziału SITPNiG w Sanoku, 6 szkołom nadano imię I.Łukasiewicza. Oddział współpracuje ze szkołami, integruje młodzież poprzez organizowanie spartakiad i innych imprez.

Przyczynił się również jako organizator spotkań i rozwoju imprez kulturalnych, konkursów na wspomnienia z pracy dla seniorów, jak również organizował pomoc dla kolegów seniorów znajdujących się w trudnych warunkach materialnych.

Zygmunt Berdysz swoje lata pracy poświęcił przede wszystkim dla Sanockiego Zakładu Górnictwa Nafty i Gazu w Sanoku gdzie przeszedł różne szczeble kariery zawodowej.

Kierował Działem Postępu i Zaplecza Naukowo-Technicznego, Działem Realizacji Inwestycji, Ośrodkiem Robót Górniczych a następnie jako zastępca dyrektora ds. inwestycji kieruje pionem inwestycji.

Uczestniczył w opracowaniu nowych technologii zagospodarowania złóż gazu ziemnego i ropy naftowej dotyczące m.in. sposobu podłączeń odwiertów gazowych, wynoszenia wody ze spodu odwiertów, zapobiegania tworzenia się osadów parafiny w rurach wydobywczych odwiertów ropnych.

Wdrażał nowe technologie w przemyśle naftowym, a mianowicie nową technologię osuszania gazu ziemnego, optymalizacji zużycia glikolu i metanolu w eksploatacji gazu, nowe rozwiązania konstrukcyjne separatorów oraz automatyzację procesów eksploatacji gazu ziemnego.

Twórca szeregu projektów racjonalizatorskich.

Nadzorował zagospodarowanie nowych złóż gazowych m.in. zagospodarowanie złoża Przemyśl, Husów Jarosław, Lubaczów, Trchały, Bogdaj – Uciechów, Załęcze, Czeszów.

Przyczynił się w ten sposób do terminowego dostarczania dużych ilości gazu dla gospodarki narodowej.

Nadzorował prace wiertnicze wykonywane do głębokości 1200 m prowadzone na terenie działania Sanockiego Zakładu Górnictwa Nafty i Gazu oraz prowadzone prace rekonstrukcyjne odwiertów ropnych i gazowych, a także zabiegi intensyfikacji wydobycia i prace obróbcze.

Od 1989 r. do dzisiaj, pracuje na stanowisku zastępcy dyrektora ds. inwestycyjnych. Pod jego kierownictwem oddano do eksploatacji szereg złóż, m.in. złoże Dzików, Czarna Sędziszowska, Kuryłówka, Wola Różaniecka, Rudka, Smolarzyny, Tarnów II, Jodłówka, Zalesie, Wierzchosławice i inne.

Utworzył w zakładzie komórkę projektową przyczyniając się w ten sposób do obniżenia kosztów działania firmy a jednocześnie dało to zatrudnienie dobrym fachowcom.

Posiadane odznaczenia:

  • 1969r. Brązowy Krzyż Zasługi
  • 1969r. Srebrna Honorowa Odznaka NOT
  • 1975r. Złota Honorowa Odznaka NOT
  • 1979r. Złoty Krzyż Zasługi
  • 1980r. Złota Honorowa Odznaka SITPNaft
  • 1976r. Odznaka „Zasłużony dla Górnictwa Naftowego”
  • 1991r. Złota Odznaka „Za Zasługi dla Górnictwa RP”
  • Stopnie górnicze: od inżyniera górniczego III stopnia kolejno aż do I stopnia dyrektora górniczego

Zmarł w 16.01.2015 r.

CH_LUDWIK_KOSSOWICZ

Urodził się 9.08.1925r. w Zninie.
mgr  inż. chemik absolwent  Politechniki Gdańskiej, doktor nauk technicznych – Wydział u Chemicznego Politechniki Śląskiej,

Działalność zawodowa latach :
1950 - 1956 -  Rafineria Nafty Trzebinia, kier .laboratorium, główny technolog, szef produkcji,
1957 – 1981 – Zjednoczenie Przem.  Rafin. Nafty
„Petrochemia”,- główny inż. ds rozwoju przemysłu rafineryjnego w Polsce,
1982 - 2003 Instytut Technologii Nafty – Dyrektor naukowy

Działalność stowarzyszeniowa w latach :
1961 – 2000   Członek  Zarządu Głównego ,
1961 - 1963   przewodniczący Zarządu Głównego SITPNaft,
w latach 1981 - 1984 oraz 1988 - 1992 – wiceprezes Zarządu Głównego
1975 - 1981 zastępca przewodniczącego Głównej Komisji ds. Odznaczeń,
1975 - 1981 przewodniczący Głównej Komisji Kwalifikacyjnej,
1984 - 1988 – członek Komisji ds. Specjalizacji Zawodowej Inżynierów,
Od 2004 r. przewodniczący Rady Seniorów.
Od 2008r.i nadal wicekanclerz Kapituły Medalu im. I.Łukasiewicza

CH_Szo__kowski_Stanis__aw

Stanisław Szołkowski, syn Jerzego

Urodzony: 27.02.1943r. - Gubernia ZSRR

mgr inż. chemik Politechnika Szczecińska – 1965r.,

inż. Specjalista I Stopnia w dziedzinie energetyki i gazownictwa - 1985r. ,

studia podyplomowe - Politechnika Szczecińska – 1978r., specjalność: Organizacja i Zarządzanie

Zatrudniony w Polskim Górnictwie Naftowym i Gazownictwie SA na stanowisku

Dyrektora Wielkopolskiego Zakładu Gazowniczego w Poznaniu

Zatrudniony w Szczecińskim Okręgowym Zakładzie Gazownictwa od dnia 15.11.1965 r., od 01.10.1968 r. na stanowisku Kierownika Wydziału Produkcji Gazu. W styczniu 1972 r. zatrudniony na stanowisku Zastępcy Dyrektora ds. Technicznych Zakładu Gazowniczego w Szczecinie, a od 1976 r. na stanowisku Dyrektora Zakładu. W 1977 r. został członkiem stowarzyszenia SITPNiG. W 1988 r. podjął pracę w Wielkopolskim Okręgowym Zakładzie Gazownictwa w Poznaniu na stanowisku Dyrektora. Posiada wrodzone predyspozycje do kierowania i przewodzenia dużym zespołem ludzkim. W latach 1988 – 1992 był prezesem Zarządu Oddziału SITPNiG w Poznaniu. W 1992 – 1996r. jako Prezes Zarządu Głównego SITPNiG, a od 2000 r. przewodniczący Rady Seniorów i członek Zarządu Głównego SITPNiG. Brał udział w pracach różnych Komisji SITPNiG, SNT i NOT. Był organizatorem konferencji, narad, szkoleń i innych imprez SITPNiG. Zorganizował Narady Kół Zakładowych w Dymaczewie i Błażejewku oraz XXXI Walny Zjazd Delegatów SITPNiG w Kiekrzu w 1996r.

Przyczynił się do rozwoju gazyfikacji województw: szczecińskiego i poznańskiego.

Autor 3 patentów i 6 wniosków racjonalizatorskich. Posiada bardzo duży zakres wiedzy dotyczącej branży gazowniczej. Jest rzeczoznawcą i weryfikatorem w zakresie gazownictwa.

Posiadane odznaczenia:

  • 1978r. Srebrny Krzyż Zasługi
  • 1989r. Krzyż Kawalerski OOP
  • 1986r. Złota Odznaka Honorowa NOT
  • 1981 r. Srebrna Odznaka Honorowa NOT
  • 1980 r. Złota Odznaka Honorowa SITPNiG
  • 1990r. Generalny Dyrektor Górniczy III stopnia
  • 1978r. Dyrektor Górniczy III stopnia
  • 1984r. Dyrektor Górniczy II stopnia
  • 1988r. Dyrektor Górniczy I stopnia
  • 1988r. Zasłużony dla Górnictwa PRL - Srebrna Odznaka
  • 1991r. Zasłużony dla Górnictwa PRL - Złota Odznaka
  • 1983r. Zasłużony dla Górnictwa Nafty i Gazu
  • 1985r. Zasłużony dla Wielkopolskiego Okręgowego Zakładu Gazownictwa
  • 1975r. Zasłużony dla Ziemi Koszalińskiej
  • 1990r. Zasłużony dla woj. leszczyńskiego
  • 1984r. Medal 40-Iecia PRL
  • 1979r. Gryf Pomorski

CH_Zuzak_J__zef

Józef Zuzak, syn Stanisława

Urodzony 10.08.1929 r. w Krośnie

mgr inż. górnik

Przebieg pracy zawodowej:

  • 1948 – 1950 Dyrekcja Kopalnictwa Naftowego – Krosno,
  • 1950 – 1955 Studia AGH- Kraków,
  • 1955 – 1965 Asystent, Kier.Kopalni Bóbrka, Naczelny Inżynier Kopalnictwo Naftowe Krosno i ZKN „KARPATY",
  • 1965 – 1972 Zjednoczenie Górnictwa Naftowego Warszawa – Gł. Specjalista,
  • 1972 – 1976 Kopalnictwo Naftowe Krosno – Dyrektor,
  • 1976 – 1978 Kopalnictwo Naftowe Sanok - Naczelny Inżynier,
  • 1978 – 1980 Zakłady Urządzeń Naftowych Krosno - praca na kontrakcie w Algierii,
  • 1980 – 1981 Fabryka Maszyn Glinik- Dyrektor Naczelny,
  • 1981 odwołany ze stanowiska po wprowadzeniu stanu wojennego,
  • 1981 – 1989 pozostaje bez pracy, przechodzi na wcześniejszą emeryturę,
  • 1989 – 1990 kontrakt „ENERGOPOL" - nadzór nad budową gazociągu Moskwa-Kijów,
  • 1990 – 1993 Fabryka Maszyn Glinik - Prezes Zarządu - Dyrektor Generalny,
  • 1993 – 2001 Kustosz w Muzeum Przemysłu Naftowego w Bóbrce

Od początku pracy zawodowej wdraża nowe techniki i technologie w zakresie eksploatacji ropy i gazu oraz konstrukcji narzędzi i urządzeń naftowych. Współdziała ściśle z Instytutem Naftowym. Wdraża zdalne sterowanie i dynamo-grafowanie otworów naftowych. Doskonali zabiegi i metody wtórne - prowadzi pierwsze w Polsce próby hydraulicznego szczelinowania otworów wdraża wgłębne grzejniki elektryczne wprowadza

nowe konstrukcje głowic przeciw wybuchowych, doskonali metody zwalczania parafiny w rurach wydobywczych, uczestniczy we wdrażaniu nowoczesnych systemów grupowego zbioru, pomiarów i przygotowania gazu do transportu. Bierze czynny udział w budowie i zagospoda- rowaniu wielu kopalń ropy i gazu, m. innymi Węglówka, Partynia, Wola Jasienicka Husów, tłocznia gazu Maćkowice. Jest autorem wielu wniosków wynalazczych i racjonalizatorskich.

Za całokształt działalności racjonalizatorskiej otrzymał Złotą Odznakę Racjonalizatora Produkcji oraz kilka nagród państwowych I stopnia.

Członkiem stowarzyszenia SITPNiG jest od 01.07.1955 r. W okresie 45-letniej przynależności do SITPNiG uczestniczy czynnie w pracach związanych ze Stowarzyszeniem. Od roku 1958 pełnił funkcje przewodniczącego Koła SITPNiG przy Dyrekcji Kopalnictwa Naftowego w Krośnie. Rozwija w tym czasie działalność organizacyjną, Już od roku 1956 pełniąc funkcje kierownika Kopalni Bóbrka zajmuje się konserwacją i remontami zabytkowych urządzeń i budowli. W latach 1973 do 1979 Zarząd Główny powierza mu funkcję Przewodniczącego Komisji Głównej ds. Budowy Muzeum Przemysłu Naftowego. Czynnie działa w sprawach organizacji Muzeum, a między innymi: w rozbudowie sektorów branży Petrochemii i CPN, instalowaniu wielu urządzeń w tym tzw. urządzenia „kanadyjskiego", budowy drogi obwodnicy Muzeum, wykupu od prywatnych właścicieli gruntów dla potrzeb Muzeum, zasad finansowania działalności Muzeum. Współpracuje z terenowymi Oddziałami Stowarzyszenia w zakresie zbierania eksponatów dla Muzeum. W latach 1992 – 1996 Członek Zarządu Głównego i Prezydium Zarządu Głównego SITPNiG. W 1992 r. przewodniczy XXX Zjazdowi SITPNiG uczestniczy również w XXXI Zjeździe Delegatów SITPNiG w 1996 roku. Uczestniczy w wielu sympozjach, zjazdach, konferencjach naukowych organizowanych przez SITPNiG - opracowuje i wygłasza referaty.

Jest współautorem regulaminu Klubu Seniora oraz inicjatorem i współorganizatorem Klubu Seniora Naftowca przy Krośnieńskim Oddziale SITPNiG. Od 1993 roku pełni funkcję Kustosza Muzeum PN w Bóbrce.

Jest organizatorem wystaw poświęconych tradycjom przemysłu naftowego takich jak: 140 - lecie Kopalni Bobrka, Górnictwo Europejskie w grafice i fotografii od XV wieku, Rodowód Polskiej Nafty prezentowanych w Muzeum PN w Bóbrce, Muzeum Żup Solnych w Wieliczce i Galerii Nafty w Krakowie.

Jest członkiem Zespołu Redakcyjnego „Wiek Nafty", publikuje wiele artykułów dotyczących historii przemysłu naftowego, kalendarza historycznego, biogramów ludzi nafty, w tym członków SITPNiG. Propaguje działalność Muzeum Przemysłu Naftowego w Bóbrce w wielu audycjach radiowych i telewizyjnych zarówno regionalnych, jak i ogólnopolskich między innymi w audycji 4 pory roku, TV Polonia, TV Rzeszów. Jest inicjatorem wielu filmów video m.in. Muzeum PN i Ignacy Łukasiewicz - nagrodzony przez Krajową Radę Radiofonii i Telewizji.

Jest współautorem publikacji „Bóbrka Naftowe Dziedzictwo", przewodnik po Muzeum Przemysłu Naftowego, Kalendarz Przemysłu Naftowego, Reklamówki - foldery.

W 1994 roku Zarząd Główny powierza mu Funkcję Przewodniczącego Budowy Pawilonu Wystawowego w Muzeum Przemysłu Naftowego z uprawnieniami inwestorskimi. Organizuje pełny cykl inwestycji związanej z budową Pawilonu. W wyniku tych działań po około 1,5 roku od rozpoczęcia - w grudniu 1999 roku zakończona została budowa unikalnego w skali europejskiej obiektu muzealnego przemysłu naftowego. Należy również do Klub Seniorów Lotnictwa, Klub Seniora Naftowca przy Oddziale SITPNiG w Krośnie.

Posiadane odznaczenia:

  • 1976 r Krzyż Kawalerski OOP
  • 1965 r. Złoty Krzyż Zasługi
  • Srebrny Medal za Obronność Kraju
  • 1977 r. Złota Odznaka Honorowa NOT
  • 1975 r. Srebrna Odznaka Honorowa NOT
  • 1980r. Złota Odznaka Honorowa SITPNiG
  • 1974r. Srebrna Odznaka Honorowa SITPNiG
  • Inne: Zasłużony dla Górnictwa Naftowego, Złota Odznaka Racjonalizatora Produkcji, Złota Odznaka Zasłużony Działacz Lotnictwa Sportowego, Złota Odznaka za Opiekę nad Zabytkami, Medal Muzeum Przemysłu Naftowego.

CH_KRYSTYNA_MACIURZY__SKA

Po ukończeniu studiów rozpoczęła jako stażystka pracę w Przedsiębiorstwie Geofizyki Górnictwa Naftowego w Krakowie, zakończyła jako specjalista ds. ekonomicznych w 1979 roku. Od 1979 roku pracuje w Stowarzyszeniu Naukowo-Technicznym Inżynierów i Techników Przemysłu Naftowego i Gazowniczego, zajmując kolejno stanowiska starszego specjalisty ds. finansowo-księgowych, głównego księgowego zastępcy dyrektora Biura Zarządu Głównego, a od 2000 roku dyrektora Biura Zarządu Głównego. Aktywnie uczestniczy w organizacji znaczących imprez naukowo-technicznych, sympozjów międzynarodowych i krajowych, konferencji, zjazdów.
Bogate doświadczenie w pracy zawodowej i społecznej wykorzystuje w bieżącej działalności, m. in. do przeprowadzenia restrukturyzacji działalności Biura Zarządu Głównego, wprowadzenia zmian organizacyjnych i zabezpieczenia finansowego jego działalności. Od 1996 roku jest członkiem Zarządu Głównego. Współdziałała w pracach związanych z powołaniem Głównej Komisji Finansowo-Budżetowej. W latach 1984 - 2000 pełniła funkcję wiceprzewodniczącej Komisji, a obecnie jest jej członkiem. Była jednym z inicjatorów powołania Kasy Pomocy Koleżeńskiej w SITPNiG. Od chwili powołania Rady Programowej Czasopism SITPNiG pełni funkcję sekretarza Rady, ponadto jest członkiem Zespołu redakcyjnego Biuletynu Informacyjnego Zarządu Głównego SITPNiG. W kadencji 2004 – 2008 pełniła funkcję sekretarza Rady Seniorów i Kapituły Medalu im.I.Łukasiewicza.Za osiągnięcia w pracy zawodowej i społecznej odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi, Złotą Odznaką Honorową SITPNiG i NOT. Zarząd Główny uchwałą z dnia 20.09.2002 w uznaniu zasług nadał Koleżance Diamentową Odznakę Honorową SITPNiG. XXXIV Walny Zjazd Delegatów SITPNiG w dniu 15 października 2004r. nadał Jej godność Członka Honorowego SITPNiG.

CH_STANIS__AW_RYCHLICKI

Prof. dr hab. inż. Stanisław Antoni Rychlicki pracuje na Wydziale Wiertnictwa, Nafty i Gazu Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie pełniąc funkcję kierownika Zakładu Eksploatacji i Ochrony Złóż Surowców Płynnych i w chwili obecnej również prodziekana Wydziału.
Jest autorem lub współautorem 10 książek, monografii i skryptów, około 260 publikacji krajowych i zagranicznych oraz ponad 200 opracowań dla przemysłu. Członek szeregu stowarzyszeń naukowych krajowych i zagranicznych. Odznaczony za swą działalność odznaczeniami państwowymi i resortowymi m.in. Srebrnym Krzyżem Zasługi, Krzyżami Kawalerskim i Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, Medalem Komisji Edukacji Narodowej, odznakami za zasługi dla górnictwa nafty i gazu, górnictwa, geologii itp.
Do SITPNiG należy od 1970 roku. Okres jego największej aktywności datuje się od roku 1986. Był członkiem, a następnie przewodniczącym Komisji ds. Specjalizacji Zawodowej Inżynierów. Od roku 1992 pełni funkcję wiceprezesa Zarządu Głównego ds. Edukacji i Szkolenia. Ponadto od dwóch kadencji pełni funkcję przewodniczącego Komisji ds. Współpracy z Zagranicą oraz przewodniczącego Kapituły Medalu im. Ignacego Łukasiewicza. Jest także wiceprzewodniczącym Polskiego Narodowego Komitetu Światowych Kongresów Naftowych. Jest członkiem Rady Programowej Czasopism SITPNiG. Od roku 1996 jest wiceprzewodniczącym Komitetu Nagrody im. I.Łukasiewicza. Jest rzeczoznawcą SITPNiG.
Za długoletnią aktywną działalność Zarząd Główny SITPNiG uchwałą z dnia 20.09.2002 nadał mu Diamentową Honorową Odznakę SITPNiG.
Z tytułu działalności zawodowej współpracuje bardzo aktywnie z przemysłem naftowym, górniczym i energetycznym. Opracowuje szereg materiałów i opinii, dotyczących modelu energetycznego Polski ze szczególnym uwzględnieniem węgla i gazu ziemnego.

XXXIV Walny Zjazd Delegatów SITPNiG w dniu 15 października 2004r. nadał Mu godność Członka Honorowego SITPNiG.

STANIS__AW_RZEMI__SKI

Stanisław Rzemiński inżynier górnik, członek SITPNiG od 22 grudnia 1982 r. absolwent Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie. W roku 1957 rozpoczął pracę w Kopalnictwie Naftowym Gorlice jako asystent kierownika kopalni Kryg a następnie kopalni Swarzów.
W 1960 r. zostaje przeniesiony do Zakładu Eksploatacji Partynia w Mielcu, gdzie pracuje na stanowisku starszego inżyniera eksploatacji. Zajmuje się problematyką wydobycia gazu ziemnego i przygotowania go do transportu.
1 listopada 1962 roku przechodzi do pracy w Zakładach Gazu Ziemnego w Tarnowie, gdzie pracuje kolejno jako starszy inspektor nadzoru inwestycji, kierownik działu sieci i instalacji, zastępca dyrektora ds. eksploatacji, ds. technicznych, a następnie 1 stycznia 1982 r. został powołany na stanowisko dyrektora Karpackich Zakładów Gazownictwa w Tarnowie skąd odszedł na emeryturę 31 stycznia 2001 roku.
W latach 1979 - 1981 pracował na stanowisku dyrektora budowy obiektów gazowniczych na Ukrainie. Kierował między innymi budową tłoczni przesyłowej Komarno pod Lwowem, zadaniem której było zwiększenie mocy przesyłowej systemu gazowniczego do Jarosławia.
Kwalifikacje zawodowe uzupełniał między innymi na studiach podyplomowych oraz stażu zagranicznym w spółce SNAM we Włoszech w okresie luty-maj 1970 r., gdzie specjalizował się w technologiach przesyłania gazu ziemnego na dalekie odległości. W 1997 r. uzyskał dyplom Euroinżyniera.
Swoją wiedzę zawodową efektywnie wykorzystywał realizując wielkie programy rozwoju sieci przesyłowej gazu ziemnego oraz intensywnej gazyfikacji sektora komunalno-bytowego na terenie południowo-wschodniej Polski.

W organach SITPNiG wykazał się działaniem jako współorganizator Oddziału SITPNiG w Tarnowie oraz wieloletni członek Zarządu Oddziału, członek Zarządu Głównego SITPNiG i jego Prezydium w Krakowie przez okres trzech kadencji. Był przewodniczącym Komitetu ds. Gazownictwa w latach 1997-2000, a w kadencji 2001 – 2004 przewodniczącym Głównej Komisji Rewizyjnej.

Stanisław Rzemiński otrzymał wiele odznaczeń i wyróżnień, a w tym:

  • Srebrny Krzyż Zasługi 8.07.1966 r.
  • Złoty Krzyż Zasługi 23.07.1980 r.
  • Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski 4.11.1987 r.
  • Srebrną Odznakę „Zasłużony dla Górnictwa PRL” 4.12.1985 r.
  • Złotą Odznakę „Zasłużony dla Górnictwa PRL” 4.12.1989 r.
  • Złotą Odznakę „Zasłużony dla Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych 16.11.1994r.
  • Brązowy Medal za Zasługi dla Obronności Kraju 9.05.1969 r.
  • Srebrny Medal za Zasługi dla Obronności Kraju 26.09.1990 r.
  • Złoty Medal za Zasługi dla Obronności Kraju 24.10.1995 r.
  • Zasłużony dla Górnictwa Naftowego i Gazownictwa 11.07.1983 r.
  • Srebrną Odznakę Honorową SITPNiG 10.07.1987 r.
  • Złotą Odznakę Honorową SITPNiG 18.09.1992 r.
  • Diamentową Odznakę Honorową SITPNiG 20.03.2003 r.
  • Złotą Odznakę Honorową PZITS 11.08.1987 r.
  • Srebrną Odznakę Honorową NOT 6.07.1988 r.
  • Złotą Odznakę Honorową NOT 20.04.1994 r.
  • XXXIV Walny Zjazd Delegatów SITPNiG w dniu 15 października 2004r. nadał Mu godność Członka Honorowego SITPNiG.

Siemek Jakub_1

Prof. zw. dr hab. inż. Jakub Siemek jest profesorem w Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie, na Wydziale Wiertnictwa, Nafty i Gazu. Od 1987 r. pełni funkcję kierownika Zakładu Gazownictwa Ziemnego AGH.
Prof. dr hab. inż. Jakub Siemek urodził się w 1937 r. w Brzozowicach-Kamieniu (Śląsk), w rodzinie nauczycielskiej. Maturę zdał w Liceum Ogólnokształcącym w Tarnowskich Górach (1953). Studia ukończył: w 1958 r. na Wydziale Górniczym Akademii Górniczo -Hutniczej – uzyskując tytuł mgr inż. górnika, a następnie w 1963 r. ukończył studia na Wydziale Matematyczno-Fizyczno-Chemicznym, Uniwersytetu Jagiellońskiego - specjalność Fizyka oraz Uniwersytecie im. A. Mickiewicza w Poznaniu uzyskując tytuł mgr fizyki. Stopień dr nauk technicznych uzyskał w 1968 r. (AGH), stopień dr hab. w 1973 r. (AGH), tytuł profesora nadzwyczajnego w 1979 r., tytuł profesora zwyczajnego w 1990 r. Działalność naukowo-organizacyjną rozpoczął w roku 1959 w Zakładzie Mechaniki Górotworu PAN w Krakowie, oraz w AGH.
Ważniejsze stanowiska i pełnione funkcje na przestrzeni lat 1959-2006 to: z-ca dyrektora d.s. gazownictwa w Instytucie Górnictwa Naftowego i Gazownictwa (1976-81); kierownik Zakładu, prodziekan i dziekan Wydziału Wiertnictwa, Nafty i Gazu AGH (1999- 2002) oraz członek senatu AGH; delegat Polski do Międzynarodowej Unii Gazowniczej (1976-97); członek Centralnej Komisji d.s. Stopni i Tytułu Naukowego (5 kadencji - nadal) w kadencji 2007-2010 przewodniczący Sekcji Nauk Technicznych Centralnej Komisji; członek i v-ce przewodniczący Komitetu Górnictwa PAN; przewodniczący Rady Naukowej Instytutu Mechaniki Górotworu PAN; członek Society of Petroleum Engineers (USA) oraz American Mathematica\ Society (USA) i recenzent Mathematical Reviews (USA); członek Komitetów i Rad Redakcyjnych "Archiwum Górnictwa" (PAN), "Górnictwo" (AGH), "Polityka Energetyczna" (PAN), "Technika Poszukiwań Geologicznych, Geosynoptyka i Geotermia" (PAN), „Wiadomości Naftowe i Gazownicze” (SITPNiG), „Wiek Nafty” (SITPNiG),"Naukowyj Wisnik" (NAGU - Ukraina), "Bulletin Technical Series" (Petroleum Gas Universitatea, Ploiesti, Rumunia), redaktor naczelny "Geoinformatica Polonica" (PAU), redaktor naczelny Kwartalnika PAN "Archives of Mining Sciences" (od 2004 r.).
Prowadził badania w zakresie: hydrodynamiki i gazodynamiki ośrodków porowatych i szczelinowatych, przepływów płynów w ośrodkach porowatych z uwzględnieniem różnych zjawisk fizycznych, w tym przejść fazowych, dyfuzji i dyspersji płynów; inżynierii złóż węglowodorów oraz podziemnego magazynowania gazu ziemnego w sczerpanych złożach węglowodorów; metod matematycznych i komputeryzacji w górnictwie naftowym i gazownictwie; przepływów gazu w pokładach węgla i eksploatacji metanu z pokładów węgla; magazynowania zanieczyszczeń płynnych w złożach i warstwach geologicznych; prognoz i polityki energety¬cznej - ze szczególnym uwzględnieniem węglowodorów, i perspektyw dla Polski. Cykl prac związanych z• podstawowymi zagadnieniami fizyki i inżynierii złóż węglowodorów i surowców płynnych, w tym: modele matematyczne przepływów, przepływy wielofazowe, również przepływy jedno-i dwufazowe w pokładach węgla, hydrodynamika otworów poziomych. Wprowadził istotne wartości poznawcze do wiedzy o hydrodynamice i gazodynamice ośrodków porowatych, np. o czynnikach wpływających na intensywność mieszania się dwóch różnych płynów, intensywność oddziaływania na przepływ zjawisk dyspersji i dyfuzji płynów i innych. Następna grupa prac dotyczy prakty¬cznych zagadnień związanych z projektowaniem podziemnych magazynów gazu ziemnego, eksploatacji złóż węglowodorów, testowania otworów eksploatacyjnych i złóż, zatłaczania płynnych zanieczyszczeń (np. solanek) do warstw geologicznych. Prace te wprowadziły nowe metody do projektowania inżynierskiego, bądź też rozwiązywały praktyczne problemy. Inne prace dotyczyły mechaniki i termodyna¬miki górotworu. Wynikiem było skonstruowanie spójnej teorii zachowania się sprężystych ośrodków poro¬watych nasyconych płynami złożowymi. W ostatnich 4-ch latach wiele prac było zorientowanych na rozliczne analizy i prognozy energetyczne, oraz w ogóle problemy energii w świecie i w Polsce. Stworzono podstawy modelu "węglowo-gazowego" dla Polski, uznając, że jest on optymalny na okres najbliższych 20- 30 lat. Uzyskane wyniki podał w ponad 400 publikacjach i referatach publikowanych. W czasopismach i wydawnictwach zagranicznych ukazało się 50 prac. Jest współautorem 5 patentów. Był promotorem 15 przewodów doktorskich, recenzentem ponad 70 prac doktorskich i habilitacyjnych. Brał czynny udział w ponad 70 sympozjach i konferencjach krajowych oraz 65 konferencjach i sympozjach zagranicznych, w tym również zapraszany imiennie z referatami. Jest członkiem-korespondentem Polskiej Akademii Umiejętności (PAU) (1995), członkiem-korespondentem Polskiej Akademii Nauk (PAN), Akademii Inżynierskiej w Polsce (1998), członkiem zagranicznym Rosyjskiej Akademii Nauk Przyrodniczych (RAEN) (1999). W 2000 r. otrzymał godnośc profesora honorowego w Narodowym Uniwersytecie Górniczym Ukrainy (Dniepropietrowsk) oraz w 2004 r. godność profesora honorowego Narodowego Uniwersytetu Nafty i Gazu w Iwano-Frankowsku (Ukraina), a w 2002 r. tytuł "doctora honoris causa" Uniwersytetu im. Luciana Blagi w Sibiu (Rumunia). Jest wybranym członkiem The Scientific Research Society Sigma Xi (USA), członek honorowy SITPNiG (2004). Prof. Jakub Siemek posiada opinię pracownika naukowego o nienagannej postawie etycznej i moralnej. Działalność naukowa przyniosła mu uznanie środowiska naukowego krajowego i zagranicznego, wiele uczynił dla pozycji i rozwoju macierzystej Uczelni - AGH.
Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim i Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, Medalem Komisji Edukacji Narodowej, oraz innymi odznaczeniami resortowymi, regionalnymi i organizacyjnymi. Posiada stopień górniczy Dyrektora Generalnego I stopnia.
Do SITPNiG należy od 1965 r. Swoją efektywną pracą i działalnością na rzecz SITPNiG, a także FSNT NOT przyczynił się do ugruntowania pozycji oraz rozwoju tych organizacji. W SITPNiG był członkiem Prezydium Zarządu Głównego (1975-81), wiceprezesem ZG SITPNiG (1981-88), przewodniczącym Głównych Komisji: Organizacyjnej, Statutowej oraz Specjalizacji Zawodowej Inżynierów i Techników (1983-92), jest wiceprzewodniczącym Rady Programowej Wydawnictw SITPNiG. W FSNT NOT pozostawał wiceprzewodniczącym Głównej Komisji NOT d.s. Specjalizacji Zawodowej (1983-94), przewodniczącym Polskiego Narodowego Komitetu FEANI - wprowadził Polskę do FEANI (1992-2003), oraz był członkiem innych komisji, w tym Kongresów Techników Polskich. Uczestnik Światowych Kongresów Gazowniczych oraz Światowych Kongresów Naftowych jako współautor referatów oraz przewodniczący obrad forum. Współorganizator Stowarzyszenia w jego obecnej postaci, zwłaszcza rozszerzenia działalności byłego SITPNaft na obszar gazownictwa, oraz doprowadzenie do zmiany nazwy Stowarzyszenia na obecną SITPNiG.
Zarząd Główny SITPNiG uchwałą z dnia 20.09.2002 r. nadał mu za wieloletnią efektywna pracę na rzecz Stowarzyszenia i całego środowiska naftowców i gazowników Diamentową Odznakę Honorową SITPNiG.
W dniu 2 grudnia 2009 r.  Senat AGH uchwałą nr 107/2009 z dnia 24 czerwca 2009 r. nadał tytuł PROFESORA HONOROWEGO prof. dr hab. inż. Jakubowi Siemkowi  za „wybitne osiągnięcia naukowe w dziedzinie fizyki i inżynierii złóż ropy naftowej i gazu ziemnego oraz działalność dydaktyczną i organizacyjną na rzecz AGH, nauki polskiej, współpracę z przemysłem i organizacjami naukowymi w Polsce i za granicą”.

CH_STANIS__AW_SZAFRAN

Dr inż. Stanisław Szafran ukończył w 1959 r. Wydział Górniczy Technikum Przemysłu Naftowego w Krośnie, a w 1964 r. Wydział Geologiczno-Poszukiwawczy AGH. Pracę naukowo-dydaktyczną prowadzi w Akademii Górniczo-Hutniczej im. S. Staszica w Krakowie od ukończenia studiów, kolejno na Wydziale Geologiczno-Poszukiwawczym, następnie Górniczym, a od 1967 r. na Wydziale Wiertnictwa, Nafty i Gazu.
W swojej pracy naukowej koncentruje się na zagadnieniach geologii, geochemii, sedymentologii i hydrodynamiki naftowej oraz podziemnego magazynowania paliw płynnych i ochrony środowiska. Jest autorem lub współautorem ponad 65 publikacji krajowych i zagranicznych. Kierował lub uczestniczył w opracowaniu kilkudziesięciu niepublikowanych prac naukowo-badawczych, opinii i ekspertyz. Bierze czynny udział w krajowych, międzynarodowych i światowych konferencjach i kongresach naukowych. Utrzymuje stałe kontakty naukowe z instytucjami naukowymi w kraju i za granicą.
Odbył praktyki naukowe w Rosji, Niemczech, Ukrainie i Belgii oraz uczestniczył w geologicznej wyprawie naukowej po krajach Bliskiego Wschodu.
Od 1978 r. do 1995 był kierownikiem naukowo-dydaktycznym Punktu Konsultacyjnego AGH w Krośnie, a od 1995 do 2002 r. pełnił funkcję prodziekana Wydziału Wiertnictwa, Nafty i Gazu AGH.
Jest członkiem kilku stowarzyszeń krajowych i zagranicznych. Za swoją działalność został odznaczony wieloma odznaczeniami państwowymi resortowymi regionalnymi i stowarzyszeniowymi oraz tytułami honorowymi m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym i Srebrnym Krzyżem Zasługi, Medalem Komisji Edukacji Narodowej, odznakami za zasługi dla górnictwa, górnictwa nafty i gazu i geologii, tytułem Honorowy Obywatel Krosna i in.
Do SITPNiG należy od 1968 r. Od początku był aktywnym działaczem Stowarzyszenia - przewodniczył Komisji Rewizyjnych Koła, Oddziału Krakowskiego SITPNiG i Głównej Komisji Rewizyjnej. Przewodniczył Sekcji Aktów Prawnych Głównej Komisji Organizacyjnej Zarządu Głównego SITPNiG, która opracowała wszystkie regulaminy wykorzystywane w działalności Stowarzyszenia. W 2000 r. został wybrany na stanowisko sekretarza generalnego SITPNiG. Jest inicjatorem i organizatorem głównych nurtów programowych działalności Stowarzyszenia. Zreorganizował i skomputeryzował Biuro Zarządu Głównego, zainicjował nowe formy współpracy Stowarzyszenia z przemysłem, jest pomysłodawcą i współautorem programu Roku I. Łukasiewicza, jest inicjatorem i koordynatorem wydania poradników rafinera, górnika naftowego i gazownika oraz innych wydawnictw stowarzyszeniowych. Współredaguje Wiadomości Naftowe i Gazownicze oraz Biuletyn Informacyjny Zarządu Głównego SITPNiG. Prowadzi wnikliwe studia historii przemysłu naftowego i gazowniczego publikując na ten temat wiele nowych poglądów. Jest rzecznikiem wdrażania do działalności Stowarzyszenia zasad ideowych opartych na mądrości, pracowitości i uczciwości.
Zarząd Główny SITPNiG uchwałą z dnia 20.09.2002 r. w uznaniu zasług dla Stowarzyszenia i całego środowiska naftowców i gazowników nadał mu Diamentową Odznakę Honorową SITPNiG. XXXIV Walny Zjazd Delegatów SITPNiG w dniu 15 października 2004r. nadał Mu godność Członka Honorowego SITPNiG.

Barczy__ski

Andrzej Barczyński
Urodzony  27.10.1946 roku w Poznaniu.
Ukończył Politechnikę Poznańską w 1970r, uzyskując stopień mgr. inż. mechanika o specjalności urządzenia energetyczne. Po odbyciu 3 letnich studiów doktoranckich na Politechnice Śląskiej uzyskał w 1976 roku stopień doktora nauk technicznych w zakresie energetyki cieplnej.
Odbył staże zagraniczne we Francji (Gaz natural liquefie ), Holandii (Transport and distribution of natural gas), Niemczech(polietylen, układy pomiarowe), ZSRR (Tłocznie gazu), Włoszech (Stacje gazowe).
Posiada liczne uprawnienia zawodowe:
- uprawnienia  Członka Rad Nadzorczych,
- kurs Pedagogiczny,
- Audytor Systemów Jakości,
- uprawnienia budowlane i wykonawcze oraz energetyczne w zakresie sieci i instalacji gazowych,
- I stopień specjalizacji zawodowej dziedzinie gazownictwa.
- rzeczoznawca i weryfikator w Zespole Rzeczoznawców SITPNiG,
- członek Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej na uprawnienia budowlane,
- członek Komisji Kwalifikacyjnej na uprawnienia energetyczne,
- członek Zespołu ds. Rynku Energii Elektrycznej i Rynku Gazu,
- członek Rady Naukowej w czasopiśmie „Nowoczesne Gazownictwo”,
- członek Komisji Normalizacyjnej przy PKN ds. gazownictwa.
Pracę zawodową rozpoczął w 1970 roku w WOZG w Poznaniu, pracując kolejno w eksploatacji, w Biurze Projektowo Konstrukcyjnym, w Dziale Rozwoju  Postępu technicznego oraz w Oddziale Zarząd WSG.
Z ważniejszych rozwiązań technicznych i technologicznych dr Andrzeja Barczyńskiego należy wymienić:
- wdrożenie technologii projektowania i budowy sieci gazowych o średnim ciśnieniu,
- wprowadzenie polietylenu do budowy sieci gazowych,
- zastosowanie nowoczesnych systemów zabezpieczeń (monitorowych) na stacjach red.-pom,
- wdrożenie instalacji gazowych, wykonanych z miedzi,
- wprowadzenie do eksploatacji sieci gazowych o podwyższonym ciśnieniu niskim,
- uruchomienie pierwszego urządzenia kogeneracyjnego w Rozdzielni Gazu w Poznaniu.
 Uczestniczył, jako konsultant w PGNiG SA w Warszawie w wielu pracach wdrożeniowych dla potrzeb branży gazowniczej oraz jako ekspert przy zawieraniu kontraktów zagranicznych.
Swoją działalność zawodową i społeczną łączy z pracą dydaktyczną, prowadząc wykłady na studiach dziennych oraz podyplomowych w zakresie gazownictwa na Politechnice Poznańskiej, Politechnice Warszawskiej, Politechnice Śląskiej, AGH w Krakowie oraz  Akademii Rolniczej w Poznaniu.
Jest autorem lub współautorem szeregu projektów racjonalizatorskich, posiadaczem 4 patentów oraz kilkuset prac wdrożeniowo projektowych i ekspertyz na rzecz przemysłu gazowniczego.
Posiada stopnie górnicze inżyniera I, II i III stopnia.
W SNT i SITPNiG od 1970 roku.
W Stowarzyszeniu pełnił i pełni rozliczne funkcje, minn. Członka Zarządu Głównego SITPNiG, Wiceprezesa Zarządu Oddziału Poznańskiego SITPNiG, Przewodniczącego Komisji Naukowo- Technicznej ds Gazownictwa przy Zarządzie Głównym SITPNiG.
Wyróżniony nst. odznaczeniami:
Państwowymi:
- Brązowy Krzyż Zasługi 1987r
Odznaki NOT:
- Srebrna Odznaka Honorowa NOT 1986r,
- Złota Odznaka Honorowa NOT 1992 r
Odznaki honorowe SITPNiG:
- Srebrna Odznaka Honorowa 1981r,
- Złota Odznaka Honorowa 1984r
- Diamentowa Odznaka Honorowa2002r,
- Medal Pamiątkowy 60 Lecia SITPNiG,
- godność Członka Honorowego SITPNG 2008r
Inne:
- Odznaka Honorowa „ Za zasługi dla Rozwoju Województwa Poznańskiego” 1984r,
- Brązowa Odznaka „ Zasłużony dla Górnictwa RP” 1995r,
- Odznaka Zasłużony dla Górnictwa Naftowego i Gazownictwa 1983r,
- Odznaka „ Zasłużony Pracownik WOZG’ 1988r
- Odznaka „ Zasłużony dla miasta Poznania” 1988r
Żonaty, ma dwoje dorosłych dzieci - córkę i syna.

Jacek_Kaysiewicz

Jacek Kaysiewicz
Urodzony 10.09.1943 roku w Mielcu.
Ukończył AGH w Krakowie w 1968 roku, z tytułem mgr.inż, Studium Podyplomowe na Politechnice Poznańskiej: „Przesył i użytkowanie paliw gazowych”, Studium Podyplomowe w zakresie marketingu na Akademii Ekonomicznej w Poznaniu,
Uzyskał uprawnienia Członka Rad Nadzorczych.
Posiada uprawnienia budowlane i energetyczne. Jest rzeczoznawcą i weryfikatorem w zakresie eksploatacji sieci i urządzeń gazowniczych.
Pracę zawodową w branży gazowniczej rozpoczął w 1968 roku, przechodząc po studiach wszystkie szczeble kariery zawodowej.
Przez wiele lat realizował program gazyfikacji gmin na terenie dawnego województwa poznańskiego, leszczyńskiego i pilskiego, minn. Puszczykowa, Mosiny, Szamotuł, Sierakowa, Śremu, Złotowa, Krajenki, Wronek, Trzcianki, Krobi, Pogorzeli, Rydzyny, Kościana. Działania te przyczyniły się do wzrostu komfortu życia mieszkańców tego regionu oraz poprawy stanu środowiska naturalnego.
Zarządzając służbami marketingowymi Zakładu doskonalił proces obsługi ponad 400tyś. odbiorców gazu, inicjował działania promocyjne i edukacyjne, propagujące bezpieczne i ekonomiczne użytkowanie paliwa gazowego.
Współuczestniczył w zakrojonej na dużą skalę, operacji zmiany rodzaju gazu w sieci ( z zaazotowanego na wysokometanowy ), która objęła ok. 100tyś. odbiorców. Organizował i nadzorował prowadzenie akcji w zakresie  kompleksowej kampanii informacyjnej, skierowanej do klientów objętych zmianą gazu.
Zaangażowany w organizację i nadzorowanie procesu restrukturyzacji handlu w Zakładzie Gazowniczym w Poznaniu. Czynnie uczestniczył w procesie rozdziału handlu od dystrybucji.
Otrzymał nagrodę I stopnia w ogólnokrajowym konkursie Oszczędności Paliw i Energii, nagrodę zespołową II stopnia za wybitne osiągnięcia w dziedzinie badań naukowych i prac rozwojowych w resorcie górnictwa i energetyki.
Współautor opracowania „ Koncepcja przestawiania odbiorców WZG z gazu GZ 35 na GZ 50” oraz koncepcji rozwoju gazyfikacji miejscowości województwa wielkopolskiego.
Posiada stopień Dyrektor Górniczy I Stopnia
W SNT i SITPNiG od 1977 roku, gdzie pełnił wiele funkcji, minn. Członka Zarządu Głównego, Prezesa i Wiceprezesa Zarządu Oddziału Poznańskiego, Przewodniczącego Komisji ds. Szkolenia i Doskonalenia Kadr przy Zarządzie Oddziału.
Wyróżniony licznymi tytułami i odznaczeniami:
Państwowe:
- Srebrny Krzyż Zasługi 1985r
Odznaki NOT:
- Srebrna Odznaka Honorowa NOT 1996r,
- Złota odznaka Honorowa NOT 2001r.
Odznaki honorowe SITPNiG
- Srebrna Odznaka Honorowa SITPNiG 1985r,
- Złota Odznaka Honorowa SITPNiG 1993r
- Diamentowa Odznaka Honorowa SITPNiG 2002r
- godność Członka Honorowego SITPNiG 2008r.
Inne:
- Srebrna  Odznaka: „ Zasłużony dla Górnictwa PRL” 1989r
- Złota Odznaka „Zasłużony dla Górnictwa RP” 1995r.
- Odznaka „Zasłużony dla Górnictwa Naftowego i Gazownictwa” 1984r,
- Odznaka „ Zasłużony Pracownik WOZG” 1988r,
- „Zasłużony dla Budownictwa” 1996r,
- Odznaka „ Za zasługi w rozwoju Województwa Poznańskiego”1977r,
- Odznaka Honorowa Miasta Poznania 1980 r,
- Odznaka „ Za zasługi dla Województwa Gorzowskiego”1996r.
- Odznaka Honorowa „ Za zasługi dla Województwa Wielkopolskiego”2004r
Żonaty, 2 dorosłych synów.
Od listopada 2008r na emeryturze.

J__ZEF__LENART

Urodził się 16.08.1946 r. w Krośnie.
mgr inż.górnik absolwent Akademii Górniczo - Hutniczej w Krakowie.

Działalność zawodowa w latach:
1970 - 1998 Zielonogórski Zakład Górnictwa Nafty i Gazu na stanowiskach kierownik wiertni,  gł. specjalista ds. cementowań , kierownik działu wierceń, gł. specjalista ds. wierceń naczelny inżynier dyrektor ds. wierceń
1998 r. Prezes Spółki Poszukiwania Naftowe DIAMENT Sp. z OO

Działalność stowarzyszeniowa w latach:
1988 – 2000 Prezes Oddziału SITPNiG w Zielonej Górze,
1996  Przewodniczący Głównej Komisji Szkoleniowej

Andrzej_Miko__ajczak

Andrzej Mikołajczak
Urodził się 15.09.1947 roku w Poznaniu.
Tytuł magistra inżyniera mechanika uzyskał na Politechnice Poznańskiej w 1980 roku.
Ukończył Studium Podyplomowe na Politechnice Poznańskiej w zakresie „Przesyłu i użytkowania paliw gazowych”,
Studium Podyplomowe na Akademii Ekonomicznej w Poznaniu w zakresie marketingu oraz
Studium menadżerskie w Szkole Głównej Handlowej w Warszawie w zakresie zarządzania.
Uzyskał również uprawnienia Członka Rad Nadzorczych.
Posiada uprawnienia budowlane i energetyczne. Jest rzeczoznawcą i weryfikatorem w zakresie eksploatacji sieci i urządzeń gazowniczych
Tak znakomite przygotowanie teoretyczne wspiera niemniej bogatą kartą dokonań zawodowych.
Pracę w branży gazowniczej rozpoczął w 1966 roku, jako stażysta, przechodząc  kolejne szczeble kariery zawodowej.
Od maja 2008 roku pełni funkcję dyrektora Oddziału, gdzie do jego obowiązków należy m.inn. nadzór nad bezpieczną i niezawodną dostawą gazu do ponad 400 tys. klientów, właściwą obsługą i eksploatacją podległych obiektów gazowniczych, prognozowaniem oraz bilansowaniem dostaw gazu w skali zarządzanego obszaru.
W roku 2003 z racji zajmowanego wówczas stanowiska z-cy dyrektora ds. technicznych, z pełnym sukcesem uczestniczył w przygotowaniu oraz przeprowadzeniu, zakrojonej na dużą skalę operacji zmiany rodzaju gazu w sieci ( z zaazotowanego na wysokometanowy), która objęła około 100 tyś. odbiorców na terenie działania Zakładu Gazowniczego w Poznaniu.
W kolejnych latach wykorzystuje z powodzeniem swe bogate doświadczenie w tym zakresie, angażując się w bieżący monitoring przebiegu operacji, nadzoruje podobne przedsięwzięcie na terenie lewobrzeżnego Poznania, a w roku bieżącym na terenie prawobrzeżnego Poznania oraz w powiecie gnieźnieńskim, średzkim, śremskim i gostyńskim.
Współautor wielu koncepcji rozwoju gazyfikacji województwa wielkopolskiego. Pełniąc funkcje zawodowe przyczynił się do gazyfikacji i rozbudowy sieci na terenie działania WOSD, do pozyskania nowych odbiorców i wzrostu sprzedaży gazu.
Inicjator wprowadzenia w WOSD, Oddział Poznań systemu zarządzania jakością oraz uzyskania certyfikatu potwierdzającego wdrożenie systemu w zakresie: Rozwój Sieci Gazowej, Dystrybucji Gazu i Eksploatacji Sieci Gazowej ( ISO 9001:2000).
Autor licznych wniosków racjonalizatorskich.
Jako rzeczoznawca SITPNiG jest autorem wielu prac z zakresu gazownictwa.
Posiada stopień „ Generalnego Dyrektora  Górniczego III stopnia”
Od 1.07. 1979 roku jest aktywnym członkiem Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Przemysłu Naftowego i Gazowniczego.
Pełni ponownie funkcję Wiceprezesa Zarządu Głównego ds. Gazownictwa oraz Prezesa Zarządu Oddziału SITPNiG w Poznaniu.
Wyróżniony  licznymi tytułami i  odznaczeniami:
-państwowymi:
- Srebrny Krzyż Zasługi 1982r,
- Złoty Krzyż Zasługi 1987r.
- odznakami NOT:
- Srebrna Odznaka Honorowa NOT 1992 r,
- Złota Odznaka Honorowa NOT,1995 rok
- odznakami honorowymi SITPNiG:
-Srebrna Odznaka Honorowa SITPNiG, 1985 rok,
-Złota Odznaka Honorowa SITPNiG, 1990 r,
 -Diamentowa Odznaka Honorowa SITPNiG, 2002 r,
 -Medal Pamiątkowy 60 Lecia SITPNiG, 2006 rok,
 -godność Członka Honorowego SITPNiG 2008r
-innymi:
- Brązowa (1986r)Odznaka „Zasłużony dla Górnictwa PRL”,
-Srebrna (1995r), Złota(1999r) Odznaka „ Zasłużony dla Górnictwa RP”,
-Odznaka „ Zasłużony dla Górnictwa Naftowego i Gazownictwa,1985r,
-Odznaka Zasłużony Pracownik WOZG, 1987 r,
-Srebrny Medal za Zasługi dla Pożarnictwa, 1997r,
-Odznaka Honorowa” Za zasługi dla Rozwoju Województwa Poznańskiego”1980r,
- Odznaka Honorowa Miasta Poznania 1982r,
- Odznaka Honorowa „ Za Zasługi dla Miasta Gniezna”, 1987 rok,
- Odznaka „Za zasługi dla Województwa Leszczyńskiego” 1997r,
- Odznaka Honorowa „ Za Zasługi dla Województwa Wielkopolskiego” 2004 r.
Żonaty, ma jednego dorosłego syna.

CZES__AW_BUGAJ
Absolwent Politechniki Warszawskiej – inż. chemik i studiów podyplomowych SGH „Zarządzanie dla Sektora Naftowego’ i „Zarządzanie wartością firmy”.
Praca w Płockiej Petrochemii (dziś PKN ORLEN SA) od 1972r w obszarze produkcji.
W latach 1993 -1999 członek Zarządu Petrochemii Płock SA ds. rozwoju i inwestycji i 1999-2002  PKN Orlen SA ds. produkcji.
W latach 2002-2008 Dyrektor Produkcji Rafineryjnej i Petrochemicznej w Płocku.
Przewodniczący Rad Nadzorczych Rafinerii Jedlicze i Orlen Oil oraz członek Rady Nadzorczej Możejki Nafta.
Członek Rad Naukowych Instytutu Nafty i Gazu w Krakowie oraz Ośrodka Badawczo Rozwojowego w Płocku.
Członek Rady Fundacji Muzeum Naftowego i Gazowniczego w Bóbrce.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Stowarzyszenie Naukowo-Techniczne
Inżynierów i Techników
Przemysłu Naftowego i Gazowniczego SITPNiG

ul. Łukasiewicza 1/110,
31-429 Kraków

tel/fax. +48 (12) 421 32 47

Do góry